Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/Mgr-Pizzaballa-de-christenen-in-het-Heilig-Land-vreedzame-wevers-van-relaties
        Mgr. Pizzaballa: de christenen in het Heilig Land, vreedzame wevers van (...)

Mgr. Pizzaballa: de christenen in het Heilig Land, vreedzame wevers van relaties

INTERVIEW – Onze confraters van ACI Stampa hadden een ontmoeting met Mgr. Pizzaballa en hadden het met hem over de huidige toestand van de christenen in het Heilig Land.


Monseigneur Pizzaballa, kan u ons even in het kort de betekenis van uw titulatuur uitleggen? Waaruit bestaat uw opdracht nu precies?

Een Apostolische Administrator is een ietwat vreemd personage. Laat ons zeggen dat hij zowat de gezant is van de Paus. De Paus stelt iemand aan die voor een speciale locatie een bijzondere opdracht heeft gekregen. In dit geval hier werd ik als Apostolische Administrator aangesteld. Uiteindelijk ben ik voor een bepaalde periode bisschop van dit diocees, en dit omwille van politieke redenen en omwille van enkele interne problemen die zich hoofdzakelijk op het economisch vlak situeren. De Heilige Vader heeft me deze taak willen toevertrouwen om de sereniteit in het leven binnen dit bisdom terug te brengen.

Hoeveel christenen leven er in het Heilig Land en welke zijn zowat doorgaans hun levensomstandigheden?

Laten we eerst even het gebied omschrijven. Er bestaat een uitgebreid Heilig Land, er is ook het typisch Heilig Land en dan hebben we ook nog hetgeen we heden politiek verstaan als Israël en de Palestijnse gebieden of Palestina. In Israël leven er ongeveer 130.000 christenen, waar we nog eens ongeveer 80.000 christen arbeiders uit vreemde origine moeten aan toe voegen. Het aantal christenen in Palestina schommelt tussen de 45.000 en 50.000.

Hoe is het met hun levensomstandigheden gesteld? Zijn zij slachtoffer van discriminatie inzake tewerkstelling? Hoe verloopt zowat hun dagelijkse leven?[/rouge]

Men stelt in algemene termen dat er Joden, Palestijnen en christenen zijn. Maar de christenen behoren in de regel tot het volk waarbij ze leven. In het Heilig Land hebben we god zij dank nog niet de toestanden meegemaakt, zoals deze zich in Syrië of in Irak voordoen. Hier werden we nog niet direct door Islamitische Staat of ISIS vervolgd. Maar het is duidelijk dat het leven van de christenen in het Heilig Land – en dat zijn in de regel Palestijnen – niet van een leien dakje verloopt. Zij kennen geen onmiddellijke vervolging, maar indirect is deze wel aanwezig, zoals in allerlei vormen van discriminatie en tal van praktische problemen. Zo zal je als christen veel moeilijker aan een huis of aan werk raken. Samengevat kan men stellen dat de levensomstandigheden voor de christenen alles behalve gewoon zijn.

Heeft de uittocht van de christenen uit Syrië en uit Irak op een of andere manier het leven van de christenen in het Heilig Land beïnvloed?

De levenssituatie van de christenen die in Syrië en in Irak aan de zijde van de moslims leefden, werd van vandaag op morgen op zo’n wijze overhoop gegooid zoals dit nooit voor mogelijk werd gehouden. Dit heeft ook de christenen in het Heilig Land aan het denken gezet. De vraag “kan ons dit ook overkomen? heeft in ieder geval veel angst gecreëerd en heeft de toekomst sterk onzeker gemaakt.

Recent heeft de Amerikaanse administratie onder Donald Trump de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem overgebracht. Dit voorbeeld werd enkele maanden later door Roemenië gevolgd. Welk gevoel hebben deze veranderingen op het terrein veroorzaakt?

De verhuis van de Amerikaanse Ambassade kan niet ongedaan gemaakt worden. Op praktisch vlak en voor het gewone leven brengt dit nauwelijks enige wijziging met zich mee. De meeste zaken gaan nog steeds hun gewone gang zoals voorheen. Maar vanuit politiek oogpunt is het een punt van waar geen terugkeer mogelijk is. Het is zoals men aan Palestijnse kant beweert: ”Ja, Jeruzalem KAN misschien wel van u zijn, maar het IS niet van u.” Jeruzalem was altijd al de kern van het Israëlisch-Palestijns conflict. En alles wat Jeruzalem betreft en waarbij men niet met beide partijen rekening houdt, veroorzaakt een diepe wonde op politiek vlak. En dat is precies wat er met het overbrengen van de ambassade is gebeurd. De Palestijnen hebben alle relaties met de Amerikaanse administratie verbroken, terwijl zij ook de Israëlisch-Palestijnse onderhandelingen voor lange tijd blokkeren.

Hoe beweegt de katholieke Kerk zich in deze toch wel zeer ingewikkelde situatie?

Wij moeten ons van onze beperkingen bewust zijn. Wij vertegenwoordigen nauwelijks 1% van de bevolking. Wij kunnen dus niet doen alsof wij politiek evenveel gewicht in de schaal kunnen leggen dan vele andere gemeenschappen. De Kerk beschikt wel over sterke internationale relaties, sterke relaties bijvoorbeeld met de andere wereldkerken en dat maakt ons meer zichtbaar, méér dan het reëel aantal van onze gelovigen in het Heilig Land laat vermoeden. Bovendien is er ook nog eens het element van de talrijke bedevaarten. Miljoenen pelgrims van over de hele wereld komen naar hier om de Kerk en de Heilige Plaatsen te bezoeken. Dit betekent zeker een belangrijk referentiepunt voor het leven hier ter plaatse, ook al lijkt dit niet meteen bepalend te zijn. De rol van de Kerk bestaat er niet in om een brug te slaan tussen Israëli’s en Palestijnen. Onze rol bestaat erin een zekere stijl te vertegenwoordigen. Het gaat om de manier waarop wij hier in dit land christen zijn, het gaat om de wijze waarop wij als christenen met dit conflict omgaan. Dat is wat wij horen te doen: de geweldloosheid, geen vijanden kennen, duurzame relaties opbouwen en dat met heel de wereld. Het is niet de tijd van grote gebaren, maar de Kerk moet op het terrein werkzaam zijn, moet pogen om kleine banden te smeden, met iedereen kleine bruggen bouwen en dit vanuit onze christen benadering.

U leeft reeds gedurende 30 jaar in het Heilig Land. Dit moet u zeker én als mens én als religieus rijker gemaakt hebben. Is er iets in het bijzonder dat je hier hebt gezien, dat je hier hebt beleefd en dat je liever zou vergeten?[/rouge]

De perioden van geweld, van zinloos geweld. Wanneer men de macht heeft, wanneer men een leger ter beschikking heeft, vergeet men vaak de juiste bestaansredenen. Het zinloos geweld van jonge soldaten tegen gezinnen is zeker iets dat ik zou willen vergeten, iets wat ik zeker nooit meer wil zien gebeuren.

Hebt u zaken beleefd die u zich als heel positief herinnert en die u misschien wel voldoende redenen geven om toch in de toekomst te blijven hopen?

Ik heb heel veel mooie herinneringen. Anders zou ik hier niet zijn. Het is een zeer moeilijk land waar steeds heel wat spanningen opduiken, maar waar de persoonlijke relaties heel intens, zeer echt en zeer diep zijn. Ik heb aan een Hebreeuwse universiteit gestudeerd en heb daar zeer goede vriendschapsbanden met mijn klasgenoten aan over gehouden. Joodse religieuzen hebben mij bijvoorbeeld geholpen om mijn eigen christelijk geloof te herbronnen. Ik heb samen met hen de evangelies gelezen. Hun vragen hebben mij geholpen om mijn relaties met Jezus te herbekijken.

Bron: ACIStampa

Bemerking: Mgr. Pizzaballa beschouwt de typische omschrijving van het Heilig Land, zijnde de politieke definitie die Israël, Jeruzalem en de Palestijnse gebieden of Palestina bevat. In de patriarchale of pastorale betekenis van het woord dient hier nog Jordanië en Cyprus aan toegevoegd te worden.

Vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Nieuws over het Heilig Land

Agenda
oktober 2019 :

Niets voor deze maand

september 2019 | november 2019

newsletter