Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Votiefmis-ter-ere-van-de-overleden-gelovigen
      #Votiefmis ter ere van de overleden gelovigen

#Votiefmis ter ere van de overleden gelovigen

HEILIG LAND – In de basiliek op de Berg Tabor hebben wij de overleden gelovigen herdacht. Hieronder volgt de homilie die Mgr. Delville bij deze gelegenheid sprak.


Homilie ter herdenking van de overledenen - de Berg Tabor, 2 november 2017 (W 2, 23; 3, 1-6. 9 – Joh 5, 24-29)

Jean-Pierre Delville, Bisschop van Luik

Dierbare broeders en zusters,

Hier op de Berg Tabor, op de top van deze berg die ons een prachtig panorama over de vlakte biedt, worden wij uitgenodigd om de boodschap van Jezus over leven en dood te ontdekken. “De zielen van de rechtvaardigen zijn in Gods hand” zegt ons het Boek Wijsheid (W 3, 1). Hierin ligt de zin van het herdenken van de doden, zoals we dit vandaag vieren. Het onthult ons niets over het wat en het hoe van het leven na de dood. Het zegt ons dat wij deelachtig zullen worden aan het leven van God. Het eerste gevoel dat hieruit voortspruit, is een gevoel van veiligheid, van zekerheid: in Gods hand zijn. Heeft God een hand? Eigenlijk is dit gewoon een beeld, maar het is een bijzonder suggestief beeld. Het beeld van de hand roept iets op. Een hand dient om iets van zichzelf te verklappen, het is een vorm van communicatie. De hand verraadt liefde of haat, men kan ermee strelen maar er ook mee slaan. De hand kan liefdevol zijn of agressief. Ze staat symbool voor kracht evengoed als voor bescherming, voor schepping, communicatie en zelfs voor geestelijke overdracht. Met de hand geven we ook door met wat we bezig zijn. In dit evangelie geeft de hand van God Zijn kracht door aan de rechtvaardigen, Zijn hand schenkt ons de Geest van God. Het is alsof het menselijk wezen door het contact met God van gedaante wisselt.

De weg van het heil van de overledenen loopt via de beproeving en de dood. Het Boek Wijsheid beschrijft dit goed: “In de ogen van de dwazen schenen zij dood te zijn en hun heengaan werd als een onheil beschouwd; hun verdwijnen uit ons midden als een vernietiging. Zij zijn echter in vrede. Ook al worden zij naar de mening van de mensen gestraft, zij zijn vervuld van de hoop op onsterfelijkheid” (W3, 1-6. 9). Vanuit een leven dat vervuld was met hoop en verwachting, doorheen beproeving en lijden, ontwaakt de bron van het eeuwig leven. Door middel van onze goede daden en onze hoop openen wij de deur naar het eeuwig leven. Het Boek Wijsheid voegt hier ten behoeve van de wijze lieden nog aan toe: “God heeft hen beproevingen laten kennen en heeft hen waardig bevonden.” De beproevingen zijn een zuivering, een loutering, een vagevuur dat het ons mogelijk maakt om in het leven van God binnen te treden en dit ten volle naar waarde te schatten. “Zoals men goud in de smeltoven brengt, heeft God hun waarde erkend en neemt Hij hen bij zich op.” Deze loutering kan volgens het christelijk geloof na de dood plaats vinden. Dit is het ware vagevuur dat het ons mogelijk maakt in Gods Leven binnen te treden.

De berg waarop wij ons bevinden, herinnert er ons aan hoe men door het bestijgen van een berg gelouterd kan worden. Inderdaad, terwijl men traag en moeizaam de berg bestijgt, wordt het verlangen om de top te bereiken als maar groter. En wanneer men eindelijk aankomt, ervaart men het geluk van het aanschouwen van de pracht van het landschap en voelt men zich aangegrepen door de schoonheid van de plaats. Het is omdat men er zo heeft naar verlangd, dat men het ook ten volle naar waarde weet te schatten, het is omdat men geleden heeft en zijn hart heeft gezuiverd, dat men de ware grootte van dit geluk kan inschatten. Zo is het ook met God. Men kan Hem maar ontdekken en ten volle met Hem in gemeenschap treden indien men hiernaar heeft verlangd en indien men zich weet te louteren om Hem te ontmoeten.

De tekst in het Boek Wijsheid besluit: “Zij die op Hem vertrouwen […] zullen in Liefde bij Hem zijn.” Het komt er dus op aan om met God te zijn, om het leven van God te leven. Dat is ook datgene wat Jezus ons zegt in het evangelie van Johannes: “Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald. Als men van dat brood eet, zal men leven in eeuwigheid” (Joh 6, 51). Het eeuwig leven is inderdaad deelnemen aan het leven van God. Ieder menselijk wezen wordt geroepen om deel te nemen aan het leven van God. In Jezus is God mens geworden. Daarom is deelnemen aan het leven van God tegelijk ook participeren aan het leven van Jezus. Daarom nodigt Jezus ons uit om Zijn Lichaam en Zijn Bloed te nuttigen, dit wil zeggen om te participeren aan Zijn Leven dat Hij voor ons heeft gegeven. De communie met het lichaam en het bloed van Christus betekent dus deel hebben aan het leven van God, en dit niet zomaar op een abstracte wijze, maar heel concreet vermits Jezus zijn leven ook heel concreet heeft geofferd. Wij hebben deel aan het leven van God als wij deelnemen aan het leven van Christus. Als Jezus zich aan ons wegschenkt, worden wij tegelijk opgeroepen om ook onszelf aan de anderen te geven.

Het is daarom dat wij op herdenkingsdag van de overledenen voor de doden bidden, en in het bijzonder voor allen die ons dierbaar zijn en die ons recent zijn ontvallen. Dat de Heer hun mag verwelkomen. Of zoals de Heilige Johannes ons zegt: “Wie naar Mijn Woord luistert, wie Hem gelooft die Mij gezonden heeft, bezit het eeuwig leven. Voor hem is er geen oordeel meer, hij is al overgegaan van de dood naar het leven. De doden zullen de stem van de Zoon van God horen en zij die ernaar luisteren, zullen leven” (Joh 5, 24-25). “Wie goed hebben gedaan, zullen opstaan om te leven, wie kwaad hebben gedaan, zullen opstaan om veroordeeld te worden” (Joh 5, 29). Dit nodigt ons uit om ons vandaag even over ons eigen leven te buigen omdat dit bepalend is voor ons eeuwig leven.

Wij willen heel speciaal bidden voor onze overleden familieleden die wij in deze eucharistie gedenken. Zoals het Boek Wijsheid ook nog zegt: “De Heer verleent hen genade en barmhartigheid.” Zij vertoeven in de volheid van het leven. We bidden in het bijzonder voor onze ouders en onze vrienden die het voorbije jaar overleden zijn. Wij danken de Heer omdat elkeen op zijn eigen manier Christus in zijn leven een plaats heeft gegeven en van Zijn Geest heeft getuigd. Zij leven nu in Zijn vreugde. Wij bidden tevens voor elkeen onder ons. Dat wij in Gods beschermende hand mogen wonen en dat onze deelname aan het Lichaam van Christus ons het eeuwig leven zal schenken. Amen!

Vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Bedevaarten

Agenda
augustus 2018 :

Niets voor deze maand

juli 2018 | september 2018

newsletter