Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Votiefmis-ter-ere-van-de-Kerstnacht
      #Votiefmis ter ere van de Kerstnacht

#Votiefmis ter ere van de Kerstnacht

Waar kan men zich beter over het geboorteverhaal van Jezus bezinnen dan in Bethlehem!


Homilie bij de kribbe van Bethelehem, 28 oktober 2017

Jean-Pierre Delville, Bisschop van Luik

Dierbare broeders en zusters,

We mochten zojuist het evangelie beluisteren over de geboorte van Jezus. Ik wil hierbij even het contrast onderlijnen tussen twee onderscheiden delen in deze tekst. Het eerste vertelt ons een familiegeschiedenis, een bewogen en enigszins dramatische geschiedenis. Een geschiedenis met een geïmproviseerde en risicovolle bevalling (Lc 2, 1-7). Het tweede deel toont ons de mooie kant van het verhaal, het toont de aanwezigheid van God midden dit in verwarring gebrachte gezin en de rol van de arme herders in de beleving van deze geboorte (Lc 2, 8-14).

Laten we beginnen met het verhaal van het gezin, het verhaal van het echtpaar Jozef en Maria. Het is een klein drama, het leest als een echte roman! Zij woonden in Nazareth in Galilea en daar kregen ze te horen dat ze naar Bethlehem moesten trekken om er zich in de plaats van herkomst van Jozef te laten registreren. Maar dat kwam slecht uit want Maria was in verwachting en kon elk moment bevallen. Dit was niet bepaald het moment om op reis te gaan, dan nog een voetreis van 129km over een hoogteverschil van ruim 1.000m. Daarbij kwam dat Jozef pas even tevoren had vernomen dat zijn vrouw in verwachting was ondanks het feit dat ze nog niet samenwoonden (Mt 1, 18-25). Eerst dacht hij dat er nog een andere man was in het leven van Maria. Maar in een droom vernam hij dat Maria in verwachting was als gevolg van een mysterieuze tussenkomst van God, een ingrijpen van de Heilige Geest. Precies daarom nam Jozef Maria toch bij zich in huis. Met dat alles in gedachten kwam dit jonge gezin in Bethlehem aan. Maria voelde dat de bevalling nakende was en vroeg om een kamer in de herberg. Maar jammer genoeg was er voor hen geen plaats, alles zat vol. Maria moest bijgevolg bevallen in een stal en zij legde haar kind in de voederbak van de dieren.

Een trieste balans! Het verhaal vertoont veel gelijkenis met situaties die we ook vandaag hier in dit weeshuis nog meemaken! Kinderen worden door hun (vaak nog jonge) moeders verstoten. Omdat zij buiten enige huwelijksband bevallen zijn, worden ze door hun familie zwaar veroordeeld en laten zij hun kind hier achter. Zij worden door hun man en door hun familie met de hielen bekeken. Dit doet ons denken aan het verhaal van Maria en Jozef. Ook daar leefde achterdocht en twijfel tussen de echtgenoten. Het is het verhaal van een koppel dat eraan dacht te scheiden. Dit verhaal lijkt op dat van de vele echtscheidingen zoals we deze vandaag kennen. We weten hoe hard het leven kan zijn. Meer nog, het koppel Jozef en Maria werd op een onbarmhartige wijze het pad opgestuurd. Zij moesten om politieke en administratieve redenen hun woonplaats verlaten. Het doet ons denken aan al die gezinnen die slachtoffer zijn van oorlogsgeweld, die omwille van politieke of administratieve redenen hun huis moeten ontvluchten en voortaan een leven als vluchteling leiden. Sommigen onder hen komen bij ons terecht. Het is nodig om ook hen op een waardige manier op te vangen. In deze fase is ook voor hen de tijd blijven stilstaan. Zij vertoeven in droefheid en in wanorde. Ze bevinden zich in het duister van de nacht, in complete onzekerheid. Ze zitten in een uitzichtloze situatie, in de banaliteit van elke dag.

En dan verschijnt er in ons verhaal plots een nieuw licht over dit gebeuren. Dan verschijnen zij die verandering brengen. Het zijn de arme herders. Deze kregen van de engel des Heren een droom en daarin hoorden zij: “Vrees niet! Heden is de Redder geboren die Christus onze Heer is. Zie het teken dat is gegeven: Je zal een pasgeborene aantreffen, liggend in een kribbe”. De herders geloofden deze boodschap, ze trokken op weg en vonden het kind. Vervolgens, zoals de Evangelist Lucas heeft geschreven: “Toen ze het zagen, maakten ze bekend wat hun over dit kind was gezegd. […] De herders keerden terug. Ze verheerlijkten en loofden God om alles wat zij hadden gehoord en gezien. Het kwam overeen met wat hun was gezegd” (Lc 2,17-20). De herders kregen een totaal ander zicht op het kind, dat arm was geboren en in een kribbe lag te slapen. Zij hadden begrepen dat dit de redder van de mensheid was. In de plaats van zich te beklagen, loofden ze God. In de plaats van te zwijgen, spraken ze over alles wat ze hadden gezien. Zonder hen hadden we wellicht niets over de geboorte van Jezus vernomen. Het is dank zij hen dat we vanavond hier zijn om deze boodschap van hoop te beluisteren.

Dank zij de herders begrijpen we hoe God aanwezig was in het leven van het gezin van Jozef en Maria en van hun kind Jezus. Hij was daar, zelfs midden in de twijfels en de beproevingen die ze moesten doorstaan. Dit betekent dat wij de hoop voor al onze gezinnen precies bij de kribbe kunnen vinden.

Ook hier in dit weeshuis beleven wij het wonder van Kerstmis. Zoals zuster directrice zei, is het hier een “levende kribbe”! Hier vangt men de verlaten kinderen op. Hier herbeleeft men het onthaal dat Jozef en Maria aan hun kind Jezus hebben bezorgd. Hier herbeleven we net als 2.000 jaar geleden de liefde rondom het kindje Jezus.

Maar er is zoveel meer. De boodschap van de kribbe richt zich tot de hele mensheid. “Eer aan God in den hoge en vrede aan de mensen die Hij liefheeft,” zeggen de engelen tot de herders. Het kind Jezus is de Redder voor de héle mensheid. Hij bevrijdt ons van onze zonden, dit wil zeggen van onze fouten en van onze dwalingen. Hij toont ons de weg van de Liefde die voor ieder begaanbaar is.

Laten wij hier dan in deze kinderkribbe ons aansluiten bij de herders. Ook wij, pelgrims van het Heilig Graf, zijn zoals de herders op weg gegaan. Wij zijn mensen die naar de stem van God luisteren, mensen die in Zijn Boodschap geloven, mensen die zich verplaatsen en die de ogen geopend houden. Wij zijn mensen die het kind Jezus aanbidden en die vertellen wat we gezien hebben. De herders bij de kribbe zullen de herders van hun volk worden, herders van de hele mensheid! Laten wij hen danken en in hun voetsporen treden! Amen! Alleluja!

Vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Bedevaarten

Agenda
november 2018 :

Niets voor deze maand

oktober 2018 | december 2018

newsletter