Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/MiseRome-Referaat-van-Kardinaal-Raymond-Burke
      #MiséRome: Referaat van Kardinaal Raymond Burke

#MiséRome: Referaat van Kardinaal Raymond Burke

ROME – Zaterdag 7 mei 2016 – Referaat van Z.E. Kardinaal Raymond Burke in het Paleis van het Grootmeesterschap van de Orde van Malta.


Het was in het hart van het Paleis van het Grootmeesterschap van de Orde van Malta dat Z.E. Kardinaal Raymond Burke samen met ons onze bezinning zou voortzetten.

Kardinaal Burke is de hoofdkardinaal van de Orde van Malta en tevens lid van onze Ridderorde. Hij bracht ten titel van inleiding de centrale rol in herinnering die de barmhartigheid in de Kerk speelt. Hij plaatste het Jaar van de Barmhartigheid in een historisch perspectief en wees erop dat het hier technisch gezien niet om een echt jubeljaar gaat. Jubeljaren worden sedert Paus Bonifacius VIII in principe om de 25 jaar gevierd als herinnering aan de Menswording van de Verlosser en aan het Lijden van Christus. Het gaat dit jaar dus om een “buitengewoon jaar”. De Kardinaal waarschuwde ons voor het gevaar om de barmhartigheid tot een slogan te herleiden waarvan de betekenis niet goed is afgelijnd. Het Jaar van de Barmhartigheid, zo stelde hij, is wezenlijk een jaar van schuldbesef en mededogen dat bijvoorbeeld kan gekenmerkt worden door een bedevaart naar de heilige plaatsen, in het bijzonder, naar Rome. Dit gebeurt bijvoorbeeld als vorm van boetedoening teneinde een buitengewone vergiffenis of aflaat te verdienen. Op die wijze symboliseert het openen van de Heilige Deur de toegang tot Gods Barmhartigheid.

De kardinaal maakte vervolgens het verschil duidelijk tussen een gedeeltelijke aflaat en een volle aflaat. Dit is afhankelijk van de ingesteldheid van de ziel (cfr. Paulus VI, Constitution Indulgentiarum Doctrina, Catechismus nr. 1479, canons 992-997 van het Kerkelijk Recht). De aflaat of vergiffenis is de kwijtschelding van de tijdelijke straffen, waarvan de fout dus reeds is uitgewist, door middel van de boetedoening die door de Kerk aan de gelovige is opgelegd. De aflaat kan voor zichzelf verkregen worden of voor de zielen in het vagevuur. De kardinaal maakte ook het onderscheid tussen de doodzonde (die ons definitief van God verwijdert) en de dagelijkse zonde en wees op het feit dat het schuldbesef en het berouw er eerst moeten zijn en pas nadien de belijdenis en de daad van herstel (zoals een bedevaart) kan volgen. Een bedevaart moet zoals elke boetedaad pijn doen en mag – rekening houdend met de mogelijkheden van het moderne leven – niet tot een plezierreis vervallen: “grace isn’t cheap ; it’s costly”.

Bernard Charpentier

Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Wereldnieuws

Agenda
Mei 2017 :

Niets voor deze maand

April 2017 | Juni 2017

newsletter