Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/MiseRome-Jongerenbedevaart-te-Rome-Donderdag-5-mei-2016-deel-2
      #MiséRome: Jongerenbedevaart te Rome – Donderdag 5 mei 2016 (deel (...)

#MiséRome: Jongerenbedevaart te Rome – Donderdag 5 mei 2016 (deel 2)

ROME – Hier volgt het tweede deel van het relaas van de tweede dag van de jongerenbedevaart van de Landscommanderij. Deze ging door naar aanleiding van Hemelvaartsdag en was gekaderd in het Jaar van de Barmhartigheid. Enkelen onder ons wensten zich bij Paus Franciscus in de Sint-Pietersbasiliek aan te sluiten tijdens de avondwake om allen die wenen te troosten. Jean-Bernard Demoulin schrijft hieronder zijn indrukken over deze avondwake neer.


Droog de tranen. Avondwake voor hen die vertroosting nodig hebben.

Op donderdag 5 mei viel onze wereldlijke ceremoniemeester Stephan Janssens, mijn echtgenote en ikzelf de eer te beurt deel te nemen aan de gebedswake “voor allen die vertroosting nodig hebben”. Dank zij de welwillendheid van onze Gouverneur-Generaal werden wij op deze plechtigheid in het kader van het Jaar van de Barmhartigheid uitgenodigd. De gebedswake had plaats in de Sint-Pietersbasiliek en werd door Paus Franciscus voorgegaan.

Nadat wij in de lange wachtrijen aan de onvermijdelijke veiligheidsdiensten een aangename tijd met onze wereldlijke ceremoniemeester mochten doorbrengen, mochten wij de laatste voorbereidselen van de Meester van de Pauselijke Liturgische Vieringen en zijn ploeg alsook de aankomst van de talrijke kardinalen en bisschoppen mee beleven.
Dan kwam het door de gelovigen lang verwachte moment, met name de intrede van de Heilige Vader in de basiliek. Met een ernstig gezicht en in zijn witte soutane zonder enige liturgisch gewaad betrad hij samen met twee ceremoniemeesters de middenbeuk. Het contrast tussen de immense geestdrift van de menigte en de ingetogenheid van de Paus was op zijn minst gezegd indrukwekkend. De viering begon met drie aangrijpende getuigenissen. Eerst het verhaal van een familie die met de zelfmoord van een van hun kinderen was geconfronteerd. Daarna volgde het getuigenis van een Pakistaanse christen journaliste die gedwongen werd om samen met haar echtgenoot en kinderen haar land te ontvluchten omdat zij als christen werd vervolgd. Tenslotte was er nog het getuigenis van twee broers. De bekering van de ene had tot gevolg dat ook de andere tweelingbroer zich moest bekeren, hetgeen bij deze laatste steeds meer zelfmoordgedachten deed opkomen. Deze getuigenissen werden met gezangen en lezingen uit de Bijbel of uit de kerkvaders afgewisseld.

Het evangelie dat voor deze gelegenheid werd uitgekozen, was dit van de Zaligspreking. Dit gaf de Paus de gelegenheid een homilie rond het thema van de vijfde Zaligspreking op te bouwen (Mt. 5, 7: “Zalig de barmhartigen, want hun zal barmhartigheid geschieden”). Een diepe gedachte die het verdient om uitgebreid in ons leven overwogen te worden. “Welke droefheid lezen wij niet in de gezichten van de mensen die wij ontmoeten. Hoeveel tranen worden er niet elk moment op aarde geweend. Elk verdriet is zo verschillend van het andere en samen vormen zij een oceaan van droefheid die om medeleven en ondersteuning smeekt. [...] Wij hebben nood aan de barmhartigheid, aan het mededogen van de Heer. Wij hebben allemaal nood. Dit is onze zwakte en het is tegelijk ook onze kracht: de kans om de vertroosting van de Heer te aanroepen die met zijn tederheid onze tranen van het aangezicht wist (cfr. Js 25, 8; Apk 7, 17 en 21, 4). In onze pijn staan we niet alleen. Ook Jezus wist wat de pijn omwille van het verlies van een dierbare inhield. Het is een van de meest aangrijpende bladzijden uit het evangelie. Wanneer Jezus de tranen zag van Maria omwille van de dood van haar broer Lazarus, kon Hij evenmin zijn eigen tranen bedwingen. […] De evangelist Johannes wou door middel van dit verhaal het medeleven van Jezus met de pijn van zijn vrienden en met hun ontmoediging tonen. De tranen van Jezus hebben tal van theologen doorheen de tijden met verbijstering geslagen. Maar meer nog hebben zij veel zielen gezuiverd en veel kwetsuren verzacht. […] Indien God heeft geweend, dan mag ook ik wenen, wetend dat ik word begrepen. De tranen van Jezus zijn het tegengif voor de onverschilligheid ten aanzien van het lijden van mijn broeders. Deze tranen leren mij het lijden van de anderen tot het mijne te maken, ze leren mij om in het onbehagen en het lijden te delen van hen die in de meest pijnlijke omstandigheden moeten leven. Ze schudden mij wakker om ontvankelijk te zijn voor de droefheid en de wanhoop van allen die van hun welbeminden worden weggerukt en die nergens enige vertroosting vinden. De tranen van Jezus kunnen door hen die in Hem geloven niet onbeantwoord blijven. Wij worden opgeroepen om op dezelfde wijze zoals Hij vertroosting bracht, eveneens troost te bieden.”

Na deze prachtige bezinning vanwege de Heilige Vader keerde de gelovige gemeenschap zich in een groot universeel gebed tot de Heer teneinde voor allen die lijden Zijn vertroosting af te smeken. Voor de vervolgde christenen en de mensen die in levensgevaar verkeren, voor allen die gemarteld worden of slachtoffer zijn van slavernij, van oorlog, van terrorisme, van gewelddaden, om vertroosting voor verkrachte kinderen, zieken, gehandicapten, slachtoffers van ongerechtigheid, voor lieden die verlaten zijn of zich vergeten weten, voor mensen die depressief, ontmoedigd of beangstigd zijn, voor allen die onder welke verslaving of dwang dan ook gebukt gaan, die een kind zijn verloren, hetzij voor of na de geboorte; die huis en gave zijn kwijt geraakt, die werkloos zijn of van hun familie om welke reden dan ook gescheiden werden.

Het Godsgebed dat op de apostolische zegen volgde, vormde het sluitstuk van deze mooie viering. De Paus verliet de basiliek met dezelfde bijzondere ingetogenheid als deze waarmee hij de basiliek had betreden: de ogen neergeslagen ondanks de vele pogingen van alle gelovigen om van hem toch maar een blik of een teken met de hand te krijgen.

Dit was een groots moment in onze Romeinse pelgrimstocht. Het zou ons mede helpen het begrip barmhartigheid in het perspectief van daadkracht te plaatsen en het zou bijdragen om ons engagement als ridders van het Heilig Graf te versterken om steeds meer te doen en om onze broeders en zusters in het Heilig Land nog meer te ondersteunen.

Jean-Bernard Demoulin

Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Wereldnieuws

Agenda
April 2017 :

Niets voor deze maand

Maart 2017 | Mei 2017

newsletter