Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/MiseRome-Jongerenbedevaart-te-Rome-Donderdag-5-mei-2016-deel-1
      #MiséRome: Jongerenbedevaart te Rome – Donderdag 5 mei 2016 (deel (...)

#MiséRome: Jongerenbedevaart te Rome – Donderdag 5 mei 2016 (deel 1)

ROME – Hier volgt het eerste deel van het relaas van de tweede dag van de jongerenbedevaart van de Landscommanderij. Deze ging door naar aanleiding van Hemelvaartsdag en was gekaderd in het Jaar van de Barmhartigheid. De donderdag was overwegend gewijd aan de uiteenzetting van E.P. Philippe Cochinaux, Provinciale Overste van de Dominicanen in België. Benoit Kohl beschrijft ons hieronder enkele indrukken van deze eerste werkdag.


Donderdag 5 mei 2016: De Barmhartigheid vanuit de invalshoek van de Theologie van het Falen

De retraite van de jongeren van de Orde bood de gelegenheid om tijdens een workshop tot verdieping te komen over het thema van de goddelijke barmhartigheid. Om onze geest en ons hart voor de rijkdom van de barmhartigheid te openen, verleende E.P. Philippe Cochinaux, Provinciale Overste van de Dominicanen in België, ons de eer om in het hart van het klooster van Santa Sabina op de Aventijn te gast te zijn. Het onderricht dat in drie sessies werd ontwikkeld was bijzonder interessant, temeer daar het begrip en de contouren van de Barmhartigheid op het eerste zicht wel eens fout kunnen begrepen worden.

Zoals de apostel Paulus in zijn Brief aan de Kolossenzen (Col. 3, 12-14) reeds benadrukte, omvat de barmhartigheid de tederheid en het mededogen, de goedheid en de nederigheid, de zachtheid en het geduld, maar evenzeer de vergeving en de liefde. Ze veronderstelt een wilsact die zowel als menselijk dan als goddelijk kan worden gekwalificeerd. Voorbeelden van dergelijke vormen van barmhartigheid vindt men zowel in het Oude als in het Niewe Testament in overvloed. Deze voorbeelden tonen aan op welk punt de barmhartigheid een Goddelijk attribuut is. Gedurende heel het mensdom zal God zijn trouw kenbaar maken, en dat niet enkel aan de christenen, maar aan alle mensen zonder uitzondering. Hij doet dit via de omweg van de barmhartigheid. Deze is het teken van de vriendschap van God voor de hele mensheid.

De originaliteit van de voorstelling van Philippe Cochinaux lag hem in zijn bevraging van de barmhartigheid in het licht van momenten van mislukking die elk menselijk wezen kent. Een van de pronkjuwelen van de barmhartigheid bestaat erin dat zij de mens nooit in zijn mislukkingen opsluit. Een deel van de les, waarvan wij het genoegen hadden deze te mogen beluisteren, had precies “de barmhartigheid in het hart van het falen” tot onderwerp. De barmhartigheid, verklaarde Pater Cochinaux, verheft de mens en bevrijdt hem van zijn fouten, zijn dwalingen, zijn overtredingen. Moet het falen (en de zonde) inderdaad steeds als iets uitsluitend negatief en onomkeerbaar worden beschouwd? Het tegendeel werd ons voorgehouden. Het erkennen van de fout of van een zonde dient men als een nieuwe levenskans te beschouwen. Men moet zich niet door de pijnlijke ervaring van een fout of van een zonde laten overweldigen. Men moet er eerder de vreugde uit putten om het “waarom” van de zonde tot een “waartoe” om te buigen. Zo kan men vanuit de fout- of zonde-ervaring opnieuw tot wasdom komen.

Het is een aanbeveling van Philippe Cochinaux om in het hart van de mislukking een plaats voor de barmhartigheid voor te behouden. Zo staat men open voor het gegeven dat God ons nooit verlaat en dat Hij steeds, doorheen elk falen en telkens wanneer wij ons door het verschrikkelijk gevoel van eenzaamheid gegrepen weten, met ons op weg gaat. In omstandigheden waarin wij ons zouden verlaten voelen, is God is nabij, Hij is daar, Hij staat ons terzijde. God wil de mens nabij zijn en met hem solidair de weg doorheen het falen gaan. Hij weet dat de mens soms doorheen het dal van fouten, dwalingen en overtredingen gaat, met alle vervreemding die hiermee gepaard gaat. Maar door Zijn Barmhartigheid toont Hij ons Zijn nabijheid, Zijn goedgunstigheid, Zijn inlevingsvermogen. Onze God is een god van geduld en vertrouwen. Als een liefhebbende vader wacht Hij ons op en verwelkomt ons, telkens wanneer wij weer in verbondenheid naar Hem terugkeren, een verbondenheid die wij zelf door onze daden of door onze woorden hadden verbroken.

God nodigt ons uit om ten aanzien van onze medemensen eveneens ons welwillend medeleven en onze bekommernis uit te drukken: “Wees barmhartig, zoals uw Vader Barmhartig is” (Lc 6, 36). Het departement van de Barmhartigheid werd eveneens door Christus aan de Kerk toevertrouwd. De mens kan, nadat hij zijn falen heeft erkend, in confrontatie met de pijnlijke werkelijkheid het rouwproces beginnen. Een rouwproces omdat hij het apostolisch ideaal niet kon bereiken, of omdat hij zijn eigen levensideaal niet kan volbrengen. Via de barmhartigheid die de Kerk bijvoorbeeld langs het sacrament van de verzoening aanbrengt, verwelkomt zij opnieuw diegenen die wensen in de verbondenheid te leven, waarvan zij zichzelf hadden uitgesloten. De Kerk verricht aldus, door haar welwillendheid en door haar mededogen ten aanzien van de door zijn eigen falen gekwetste mens, Werken van Barmhartigheid.

Het is voor de mens onmogelijk zich aan de barmhartigheid te onttrekken. Ze is een wezenlijk geschenk in elk mensenleven. Zoals Philippe Cochinaux besloot: “in essentie is het menselijk wezen steeds in wording. De mens neemt via het voortdurend maken van keuzes deel aan de vervulling van zijn bestemming. Al is het wenselijk dat het merendeel van de gemaakte keuzes goed zouden zijn, toch kan het gebeuren dat de een of andere keuze naar een mislukking leidt. Deze is evenwel te overstijgen. God houdt ons niet in nutteloze eenzaamheid gevangen. Integendeel. Hij toont zijn diepe zorg via de weg van de barmhartigheid. Onze wereld zou manifest beter functioneren indien we er zouden in slagen hiervan te leven. In God is de Barhartigheid eeuwig!”

Een bezinningsmoment, de mis in de basiliek en een grondig onderbouwde rondleiding in het monumentaal complex van de Santa Sabina zetten de inleiding van Pater Cochinaux nog meer kracht bij. De rondleiding gebeurde in aanwezigheid van Pater Vivan Bolland, vicaris van de Generale Overste en werd afgerond met tal van gedachtewisselingen tussen Pater Cochinaux en de jongeren van de Landscommanderij. ’s Avonds voelden deze laatsten zich met hun nieuwe theologische bagage voldoende gewapend om hun inzichten en onderlinge gedachtewisseling in de komende bezinningsdagen te voeden.

Benoît Kohl

Vertaling l.d.s.

=> Ph. Cochinaux, La miséricorde, coll. « Que penser de … ? », n° 88, Namur, éd. Fidélité (éd. Jésuites), 2015

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Wereldnieuws

Agenda
Mei 2017 :

Niets voor deze maand

April 2017 | Juni 2017

newsletter