Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Kruisweg-de-Via-Dolorosa-te-Jeruzalem
      #Kruisweg (de “Via Dolorosa”) te Jeruzalem

#Kruisweg (de “Via Dolorosa”) te Jeruzalem

HEILIG LAND – Allerheiligen is steevast een intiem beleven met familie en vrienden. Het is het herdenkingsmoment van de overleden kennissen, geliefden en verwanten.


Tijdens de mis in Sint Anna zat ik dan ook in gedachten verzonken. Hoe zou het er thuis aan toe gaan? Zou het ook dit jaar regenen tijdens de processie van de priester en de fanfare op het kerkhof? Zou de bloemenweelde op de graven even mooi zijn dan de voorbije jaren? Allemaal gedachten die moeilijk te rijmen vallen met de blakende zon en de droge omgeving van Jeruzalem. Het zou inderdaad een warme 1ste november worden, vol met plechtigheden.

Na een korte wandeling stonden we binnen het atrium van de Franciscaanse kapel van de Geseling en de kapel van de Veroordeling; in de onmiddellijke omgeving van de zogeheten “Ecce Homo”-boog die als een monument de straat overspant. Beiden kapellen werden in de jaren twintig van de vorige eeuw gebouwd op de fundamenten van een gebedshuis uit de tijd van de kruisvaarders. Hier lazen we uit het Evangelie en Ridder David nam het kruis op dat voor onze groep klaar stond.

In processie begaven we ons door de drukke Al-Wad winkelstraat naar de derde statie waar volgens de traditie (dit wordt evenwel niet in de Evangelies vermeld) Jezus voor een eerste maal gevallen is. Hier staat de kleine Armeens-Katholieke Kapel van O.L.V. van Pamoyson. Hier lazen we opnieuw uit het Evangelie en namen een kort moment voor gebed.

De drukte van de straten, waarlangs de Via Dolorosa loopt, en onze eerder opgelopen vertraging zorgde ervoor dat we maar op enkele plaatsen halt konden houden. We werden namelijk tijdig in de Verrijzeniskerk verwacht.

Aan de zevende statie nam ik het kruis van David over. Dat was voor mij een bijzonder moment van bezinning. Het herdenken van de lijdensweg van Christus op Allerheiligen gaf me een gevoel van verdriet en onmacht, maar tegelijk ook van kracht en hoop.

Deze gevoelens stonden in schril contrast met de hartelijke begroeting die ons te beurt viel bij onze aankomst in de Heilig Grafkerk. Na een plechtige intrede werden we door Pater David immers heel vriendelijk onthaald. Hij is een gezellige Franciscaan uit Canada. Hij zou zich over ons ontfermen tijdens de daaropvolgende hernieuwing van onze geloften.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Bedevaarten

Agenda
Juni 2018 :

Niets voor deze maand

Mei 2018 | Juli 2018

newsletter