Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Kerstbezinning-van-Mgr-Pizzaballa
      Kerstbezinning van Mgr. Pizzaballa

Kerstbezinning van Mgr. Pizzaballa

BETHLEHEM – Hieronder volgt de bezinningstekst van Mgr. Pizzaballa naar aanleiding van Kerstmis.


Wij zijn de Advent begonnen met het beluisteren van het Woord Gods dat ons uitnodigde om waakzaam te zijn.

Wij hebben deze tijd vol verwachting beleefd, in eenheid met allen die de hoop en de verwachting koesterden om op deze dag het Heilige te mogen aanschouwen. Zo hebben we het beslissend moment in de geschiedenis bereikt. Dit was het moment waarop God zijn belofte heeft toevertrouwd aan het geloof in een vrouw uit Galilea en in dat van haar man, die bekend was om zijn gerechtigheid en zijn gehoorzaamheid aan de wil van de Heer.

Deze nacht bevinden wij ons opnieuw in het gezelschap van mensen die aan het dromen zijn: “Er waren daar in de buurt herders, die in het veld overnachtten om de wacht te houden bij hun kudde” (Lc 2, 8) Het is aan hen dat de grote vreugde werd verkondigd.
Misschien zou alles ons kunnen laten vermoeden dat wij op onze bestemming zijn aangekomen, dat wij aan het einde van onze zoektocht zijn gekomen. Maar zo is het niet. Samen met de aankondiging van de grote vreugde wordt meteen de uitnodiging geformuleerd om ons verder op weg te begeven, om op zoek te gaan naar de plaats waar deze grote vreugde is neergedaald. Vandaag wordt de verwachting dus omgevormd in een op weg gaan. Wij moeten het Kerstekind zelf vinden.

Het Kind is geboren, het Koninkrijk komt tot stand, maar niet op een vanzelfsprekende of grandioze wijze. Het gebeuren trekt geenszins de aandacht. Het neemt ons bij de hand maar het is niet te voorspellen. Het is geen winkelwaar dat ergens uitgestald ligt. Het is tegelijk zichtbaar en verborgen…

Om het te vinden, moeten we op zoek gaan. We moeten uit onszelf treden en op weg gaan. Het is alleen op onze levensweg te vinden. En in werkelijkheid zijn we precies om die reden geschapen: om op zoek te gaan naar de liefde, de vreugde, het leven, de waarheid. “U zal een kind vinden” (Lc 2, 12).

Maar waar moeten wij zoeken? Mooie dingen zijn alleen in de onbeduidendheid te vinden, op plaatsen waar het leven zich tot het essentiële beperkt, waar niets méér dan het noodzakelijke te vinden valt, waar niets ons kan afleiden. Een stal, een voederbak en verder niet veel meer.

Daar bevindt zich het allermooiste. Men moet het niet eens ver zoeken. Wat we daar zullen aantreffen, heeft iets ongedwongen, ongedwongen zoals een stal voor herders kan zijn. Het gegeven teken zal ons niet versteld doen staan, het zal ons niet van de sokken blazen, het zal ons gewoon op onze bestemming brengen, wij zullen thuis komen.

Eigenlijk zouden we uit eigen beweging nooit naar zoiets op zoek gaan. Wellicht zouden we eerder geneigd zijn om in paleizen of tempels te gaan kijken, maar toch zeker niet in een stal. Precies om die reden zal Hijzelf onze gids zijn, zal Hijzelf ons een teken geven.

“Dit is een teken voor u” (Lc 2, 12): een kind, doeken, een kribbe. Het is een teken van eenvoud, van armoede zodat niemand zich uitgesloten weet, zodat het voor ieder bereikbaar is. En wat zullen we vinden? “Vrede op aarde onder de mensen in wie Hij een welgevallen heeft” (Lc 2, 14). Wanneer wij op weg gaan, wanneer wij het Kerstekind zoeken, wanneer we aandacht hebben voor de tekenen, dan zullen we de vrede vinden.

Zo vinden wij het grootst mogelijke geschenk. We kunnen het heil, de redding misschien nog wel ietwat inperken, zoeken naar heil en redding voor onszelf, gewoon voor mezelf. Maar de vrede wordt het heil zohaast beide begrippen met mekaar in relatie gaan, wanneer beide ons leven, ons dagelijks bestaan gaan beheersen.

Wanneer het heil een waarachtige ontmoeting wordt, ontdaan van alle geweld, van alle verdrukking, van alle zelfgenoegzaamheid. Het is een ontmoeting die zich enkel in de eenvoud van een stal kan voltrekken. Daarom trekken we naar Bethlehem “om te zien wat er is gebeurd en wat ons door de Heer is geopenbaard” (Lc 2, 15).

De Heer heeft ons een gebeurtenis geopenbaard, maar bovenal heeft de Heer zichzelf kenbaar gemaakt. Zo zond God zijn Zoon, God met ons. Zo is Hij mens geworden. Zo gaf Hij tevens aan wat er van de mens is geworden wanneer deze zich van Hem verwijdert.

Moge dit onze Kerst zijn. Laten we beginnen met de zoektocht naar de Heer om ons uiteindelijk zelf door Hem te laten vinden. Het is het begin van een nieuwe manier om zich met God te verenigen en op die wijze ook elkaar te ontmoeten.

+ Pierbattista

Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Wereldnieuws

Agenda
April 2017 :

Niets voor deze maand

Maart 2017 | Mei 2017

newsletter