Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Jeruzalem-bij-avondlicht
      #Jeruzalem bij avondlicht

#Jeruzalem bij avondlicht

HEILIG LAND – Op ontdekkingstocht gaan in Jeruzalem lijkt wel een titanenwerk, zeker wanneer men voor het eerst de stad bezoekt. Je loopt door een diversiteit aan historische perioden, ontmoet een diversiteit aan religies, je wandelt door wijken waar de sfeer je het gevoel geeft dat men zich in een ontoegankelijke vesting bevindt... Het dagprogramma gaf ons ruimschoots de tijd om de belangrijkste Heilige Plaatsen van de stad te leren kennen. Maar de reisleiders hadden eveneens op een subtiele manier bij ons de interesse gewekt voor een avondlijke rondgang in de Oude Stad. Zo’n tocht gaf ons de mogelijkheid om onze aandacht ook even op de Heilige Plaatsen van onze voorvaderen in het geloof te richten en om even de woorden van Paus Benedictus XVI in zijn boek “Licht van de Wereld” indachtig te zijn.


We vertrokken na het avondmaal vanuit onze verblijfplaats aan de Damascuspoort, wandelden langs de soeks waar zowel de venters als de toeristen verdwenen waren, en bereikten zo de Klaagmuur. Iedereen die ooit de kans kreeg om na zonsondergang deze plaats te bezoeken, heeft ongetwijfeld het grandioze van dit overgebleven deel van de oude stadsmuur uit de Oudheid kunnen bewonderen. Maar hoe subliem dit architecturaal geheel ook moge wezen, toch verbleekt het bij het zien van de devotie die dit bouwwerk dag en nacht bij de Joden bewerkstelligt. De vroomheid van de mannen en de vrouwen die daar aanwezig zijn, versterkt door haar intensiteit en uitdrukkingsvermogen nog het respect voor deze plaats. De mannen zijn hier wel bevoordeligd, en dit niet enkel omwille van de grootte van de voor hen voorbehouden ruimte, maar zij hebben ook toegang tot een bibliotheek waar de serafim en de overige gebedenboeken bewaard worden.

Op het eerste zicht voelden we ons door die massa biddende mensen toch wat uit het lood geslagen. Hun snel ritmisch heen en weer wiegelen was een ietwat hallucinant beeld zodat wij ons afvroegen of wij hier in deze drukte wel op onze plaats waren. Maar na een eerste observatie wisten wij ons snel in de sfeer opgenomen en tot onze verrassing begaven ook wij ons vlot naar de muur. Wij raakten deze eveneens met onze hand aan en formuleerden vanuit de grond van ons hart evengoed ons eigen gebed. Toch waren wij er ons tegelijk van bewust dat onze aanvankelijke aarzeling meteen ook verraadde dat wij ondanks onze kippa niet bepaald met de heersende gebruiken vertrouwd waren. Onze confrater Rolf had mij overigens al gemeld dat een jeugdige Jood die onze niet-Joodse natuur reeds had opgemerkt, hem schalks had meegedeeld dat een gebed dat door een niet-Jood bij de westelijke muur werd uitgesproken, meteen beantwoordt wordt. Dit privilege geniet geen enkele Jood, zelfs niet diegenen die de wet het meest getrouw naleven. Uitgaande van deze zekerheid en vol vertrouwen in de eerste stap die sommigen onder ons reeds zonder aarzelen hadden gezet (met name de oude muur aanraken), was het moment van een stille overweging en een persoonlijk gebed aangebroken.

Met enige pijn verlieten we deze plek en trokken wat hogerop ten einde nog even van het prachtig uitzicht op de muur en op het voorplein van de moskeeën te genieten. Op de Square Rabinovich konden we de gigantische gouden menora, de zevenarmige kandelaar, bewonderen. Deze wordt beschouwd als een replica van de menora uit de Tweede Tempel die in 70 na Chr. werd verwoest. De menora vormt een onderdeel van de reconstructie van de liturgische vaten die als onderdeel van een toekomstige Tempel van Jeruzalem bedoeld zijn. Binnen sommige geledingen van de Joodse bevolking leeft nog steeds de hoop dat dergelijke tempel op zijn oorspronkelijk plaats opnieuw zou worden opgetrokken. Dit verlangen dat vooral onder de fundamentalistische Joden leeft, is zeker nog niet klaar om gerealiseerd te worden. Een ontwerp alleen al zou onnoemlijke botsingen met de moslimwereld tot gevolg hebben, vermits deze tempel precies op de voorpleinen van de moskeeën zou moeten worden opgetrokken.

De zeldzame regendruppels die wij tijdens ons verblijf “moesten trotseren”, vielen niet op het moment dat wij de square verlieten en naar ons verblijf terugkeerden. Op onze terugweg wandelden we nog even langs de opgravingen van de antieke Cardo, de antieke hoofdstraat van de stad, hetgeen ons even naar de Romeinse tijd terugvoerde. Antieke straatstenen en oude colonnades bevestigden het antieke karakter van deze weg. Op die manier werden wij door het bezoek aan enkele bijzondere plaatsen zo maar even 1950 jaar teruggevoerd in de tijd en kwamen wij in de tijd van Flavius Josephus terecht, een Joods historicus die de Joodse Oorlog en de verwoesting van de Tempel van Jeruzalem beschreef.

David Colling

Vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Bedevaarten

Agenda
augustus 2018 :

Niets voor deze maand

juli 2018 | september 2018

newsletter