Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Israelische-Jood-tot-het-katholicisme-bekeerd-Jezuiet-doordesemd-van-de-eenheid
        Israëlische Jood tot het katholicisme bekeerd, Jezuïet doordesemd van de (...)

Israëlische Jood tot het katholicisme bekeerd, Jezuïet doordesemd van de eenheid in het Heilig Land

Portret – De christen gemeenschap in het Heilig Land zendt ons het portret van een atypische jezuïet. Pater David Neuhaus werd als Jood geboren, bekeerde zich tot het katholicisme en trad binnen in de Orde van de Jezuïeten. Hij werd priester gewijd en aangesteld tot Patriarchaal Vicaris.


In het hart van Jeruzalem, dat door haat wordt verscheurd, verspreidt zich van uit het bescheiden Huis van de Heilige Simeon en de Heilige Anna een warme gloed. In het salon van dit gewezen klooster van de Franciscanen hangen de foto’s van vrome joden met gebedsriem en pijpenkrullen face-à-face met deze van moslims met hidjab en Keffiyeh. Middenin bevindt zich pater David Neuhaus, jezuïet. Hij is als het ware een verbindingsteken tussen beide volkeren. Hij is de verantwoordelijke voor de Hebreeuwse katholieken in Israël. Met een milde en goedlachse blik en een schalkse bijna kinderlijke glimlach op het gelaat weet deze bekeerde Israëlische Jood zich in een smetteloos Frans uit te drukken. “De diversiteit beminnen en muren neerhalen” zou een mooie lijfspreuk zijn!
Het is zelfs meer dan een lijfspreuk, het is zijn leefregel. Hij werd in 1962 in Zuid-Afrika geboren. Zijn ouders waren Duitse Joden die de naziterreur waren ontvlucht. Als idealistische adolescent vertoonde hij enkele eerder communistische trekjes en trad hij in het verzet tegen de apartheid. Op 15-jarige leeftijd had hij zich reeds in deze strijd geëngageerd en het was dan ook met enige tegenzin dat hij zijn ouders gehoorzaamde toen ze hem voor vier maand in Jeruzalem naar een Joods internaat stuurden. “Noch gelovig, noch gebonden aan mijn identiteit revolteerde ik tegen elke vorm van etnocentrisme,” geeft hij grif toe. Hij was gepassioneerd door Geschiedenis. Hij had dan ook het Heilig Land amper betreden of hij trok reeds op onderzoek naar een Russische prinses die als orthodoxe kloosterlinge was ingetreden.
De stoutmoedige David liet zich door zijn passie meevoeren en kwam zo bij de Orthodoxe Kerk van de Heilige Maria Magdalena terecht. Maar de Geest waait eveneens waar Hij wil. “De 89-jarige Abdis Moeder Barbara was reeds gedurende twintig jaar verlamd en leidde een armzalig leven... En toch straalde zij van vreugde!” “Dit was voor mij een onverdraaglijk raadsel.” “Ik zocht een Romanov en ik had Christus ontmoet,” zegt hij vandaag in een schaterlach. Hij raakte enigszins los van zijn ouders en vertelde hen dat hij christen wou worden.” Dit was een schok: “Hoe kan je tot hen toetreden na al het kwaad dat zij ons hebben aangedaan?” was hun reactie. Ondanks zijn ongeduld bleef hij voorzichtig en besloot tien jaar te wachten, in Israël wel te verstaan.
Met een onrustige en hongerende geest op zoek naar God waagde David de sprong. Zo was hij tien jaar hartstochtelijk op zoek naar de waarheid. “God heeft gevoel voor humor,” “Hij kon wel niets anders dan deze “Hebreeuw, zoon van Hebreeuwen” (Fil 3, 5) te aanvaarden”. Hij had de weg naar het katholicisme gevonden terwijl hij zich tegelijk van de vriendschap van een moslim verzekerd wist. Hij ontmoette katholieken en engageerde zich in de interreligieuze dialoog. Zo leerde hij een Amerikaanse Arabisch sprekende jezuïet kennen die hem de vraagtekens van de katholieke Kerk openbaarde en hem zijn roeping liet ontdekken.
In 1988 ontving David het doopsel en trad hij als doctor in de politieke wetenschappen binnen in de Jezuïetenorde. Dit was zijn droom als eeuwige provocateur, zoals hij dit zelf uitdrukte, om toe te treden tot de Jezuïetenprovincie in het Midden-Oosten. Want “als Israëlisch christen maak ik deel uit van de Arabische wereld.” In 2000 werd hij gewijd en ontplooide hij zijn ambt in de lijn van zijn identiteit die hem als maar duidelijker werd. Hij gaf in Palestijnse middens onderricht in de Heilige Schrift, hij werd Patriarchaal vicaris voor de hebreeuws sprekende katholieken en vervolgens verantwoordelijke voor de pastoraal onder de migranten in Israëlisch gebied. Met een ongedwongenheid die tegelijk onthutsend als verkwikkend is, neemt hij een loopje met de grenzen of bestrijdt hij deze.

Alexia Vidot voor Famille Chrétienne

Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Nieuws over het Heilig Land

Agenda
Oktober 2017 :

Niets voor deze maand

september 2017 | November 2017

newsletter