Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Interview-met-P-Pizzaballa-bij-zijn-aanstelling-tot-Apostolische-Administrator
      Interview met P. Pizzaballa bij zijn aanstelling tot Apostolische (...)

Interview met P. Pizzaballa bij zijn aanstelling tot Apostolische Administrator

INTERVIEW – Op vrijdag 24 juni werd P. Pierbattista Pizzaballa door Paus Franciscus tot Apostolische Administrator van het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem aangesteld. P. Pizzaballa was voorheen gedurende twaalf jaar Custode van het Heilig Land en vervult voortaan de functie van administrator in afwachting van de benoeming van een nieuwe patriarch in opvolging van Mgr. Fuoad Twal. In een interview komt de nieuwe administrator even op zijn onverwachte aanstelling terug en werpt hij een blik op de uitdagingen die hem te wachten staan.


- Wat was uw gemoedsgesteltenis toen u uw aanstelling vernam. Het gaat hier toch om een belangrijke en delicate opdracht. Hoe kijkt u tegen uw nieuwe zending aan?
Ik was verrast en tegelijk verbaasd toen ik mijn benoeming vernam. Ik was trouwens de mening toegedaan dat ik wellicht voor een tijdje het Heilig Land zou verlaten. Uiteindelijk zag ik mij tot mijn grote verrassing geroepen om de rijke en levendige entiteit van het Latijns Patriarchaat te dienen. Ik wil dan ook op zoek gaan om dit vanuit een nieuw perspectief te ontdekken.
Zoals ik ook reeds aan mijn oversten bij de Heilige Stoel heb meegedeeld, voel ik mij vanuit het besef van mijn persoonlijke beperktheden enigszins beducht en bezorgd. Van hun kant zijn zij zich bewust van het feit dat er heel wat mensen tal van vragen zullen formuleren.
Ik ga proberen dit alles in mijn hart op te nemen en pogen te begrijpen hoe het leven van de Kerk in deze toch zeer bijzondere omstandigheden kan verder ontwikkeld worden. Ik ben me er tegelijk van bewust dat ik mijn vrees en mijn complexen moet overstijgen. Zoals de Heilige Paulus zegt (2 Kor 12, 9-10) “Zo zal ik me veel liever op mijn zwakheden roemen, opdat de kracht van Christus in mij moge wonen… Want, als ik zwak ben, dan ben ik machtig.”
- Wat zijn uw eerste woorden die u tot de gelovigen van de Latijns christen gemeenschap van het Heilig Land zou willen spreken?
Hoop, vertrouwen, moed. Wij willen de toekomst van onze Kerk met hoop en vertrouwen tegemoet zien en dit vanuit de zekerheid dat de Heer ons ondersteunt en begeleidt. Wij moeten en willen een Kerk zijn die de dialoog op gang brengt met allen die om welke reden ook verscheurd zijn en die een element van eenheid willen zijn.
Onze kleine angsten moeten niet de maatstaf worden waarmee de levensduur van de Kerk wordt gemeten. Wij willen daarentegen dit deel van de Kerk met de ogen van de Geest beschouwen om zo in staat te zijn om ook in de moeilijkste omstandigheden het leven op te bouwen.
God heeft nood aan schamele instrumenten zoals wij, want precies via hen toont hij de grootsheid van zijn Liefde. De Kerk, onze Kerk moet eens diep ademhalen om te zien hoe ze vooruit kan gaan, om steeds in alles het “méér” te zien en te getuigen van haar deelgenootschap met Jezus.
- Wat zouden volgens u de belangrijkste uitdagingen van uw mandaat kunnen zijn?
Het is nog te vroeg om de uitdagingen die me wachten nauwkeurig te beschrijven. Ik ben mij er van bewust dat mijn tijd als administrator beperkt is en dus moet ik met de nodige realiteitszin aankijken tegen de diensten die ik zal kunnen verlenen. Voor mij is het duidelijk dat ik niets alleen zal kunnen realiseren en dat de samenwerking met de hele Kerk, de bisschoppen, priesters en leken volop prioriteit moet krijgen. Ik denk dat mijn zending erin bestaat om net als Johannes de Doper de weg te tonen. Ik zal proberen om zo snel als mogelijk een band met de lokale geestelijkheid, het seminarie en de talrijke religieuzen op te bouwen. Zij zijn immers de ziel van het bisdom. Ik wil in volle nederigheid en met respect de verschillende situaties proberen te begrijpen om samen oplossingen te vinden.
- Wat is uw kijk op de situatie in het Heilig Land dat gekenmerkt wordt door zoveel conflicten, die zo diep geworteld en ongelofelijk complex zijn? Wat is naar uw mening de roeping van de Moederkerk van Jeruzalem in dit verscheurde land?
Zoals ik reeds eerder zei: in een land dat onder conflicten en verscheurdheid ten onder gaat, is het van prioritair belang om zelf eerst en vooral een teken van eenheid te zijn, eenheid onder ons en eenheid met de andere christenen. Vervolgens moeten we een vrijmoedige en tegelijk vriendschappelijke dialoog met de islamitische en joodse geestelijken opstarten.
Het is belangrijk om te proberen de complexe situaties te begrijpen, zonder deze overhaast te willen beoordelen. Het is belangrijk om een geduldig hart te hebben om elkeen te ontmoeten. Het is belangrijk om in alle rust, zonder onderscheid en zonder vrees, met elkeen samen aan de weg naar de vrede en de rechtvaardigheid te werken.
Wij zijn ons bewust van het feit dat de problemen die ons land zo zwaar op de proef stellen nog verre van opgelost zijn. Maar toch willen wij met onze eigen vreedzame christen aanpak in de kern van deze situatie staan, onbevreesd en met een vastberaden ongeduld om elkeen te verwelkomen.

Interview afgenomen door Myriam Ambrosell voor www.lpj.org

Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Wereldnieuws

Agenda
Maart 2017 :

Niets voor deze maand

Februari 2017 | April 2017

newsletter