Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Homilie-van-de-Ridderwake-2017-Mgr-Kockerols
        Homilie van de Ridderwake 2017 – Mgr. Kockerols

Homilie van de Ridderwake 2017 – Mgr. Kockerols

BRUSSEL – Hier volgt de tekst van de indringende homilie die Mgr. Jean Kockerols op 9 juni 2017 in de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Overwinning aan de Zavel te Brussel heeft gehouden. Dit gebeurde naar aanleiding van de Ridderwake van de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem. Mgr. Kockerols is Grootprior van de Belgische Landscommanderij.


Ik kom graag even terug op enkele passages uit het Woord Gods die we deze avond mochten beluisteren alsook op enkele elementen van het plechtig engagement dat u morgen gaat opnemen.

Jesaja vraagt: “breek de ruimte van de tent open”. Wat een prachtige uitspraak. In ons leven maken wij keuzes, wij engageren ons. Maar het is nodig om onszelf te overstijgen en heel de wereld te omhelzen. Christenen moeten een open geest hebben, een uitgestrekte horizon, een beetje zoals de horizon van de Mensenzoon.

Het gaat inderdaad in de eerste plaats om een engagement, om een belofte. Maar vandaag lijken engagementen en beloften voor velen soms heel holle woorden. Ze worden zo inhoudsloos en vluchtig dat beloften vaak zelfs niet gehouden worden, dat men zijn engagement niet gestand blijft. Maar laten we niet te snel zijn om een ander de les te lezen. Beleven wij onze eigen engagementen ook altijd wel even trouw?

En toch, engagement, belofte, trouw… het zijn voor ons, christenen, essentiële zaken. Staan wij niet borg voor God zelf? Hij is het immers die zich in de allereerste plaats ten aanzien van ons engageert. Wij geloven in een God die zich met ons inlaat, die zich engageert, die een verbond aangaat. Ten aanzien van die geëngageerde God nemen wij het risico van het “Amen”. Deze instemming is ook een engagement, het is een antwoord. Ja, ik durf zelfs te stellen dat dit een verantwoordelijkheid inhoudt. Wij geloven in Zijn Zoon die in Zijn Paasmysterie ons het eeuwig leven heeft beloofd. Wij geloven in een God die trouw is. Eigenlijk kunnen we stellen dat we morgen ons engagement en onze belofte in harmonie met het christen mysterie zullen uitspreken.

U zal eraan herinnerd worden dat het engagement van een ridder of dame van de Orde als een levensideaal wordt voorgesteld. Maar is een ideaal nog van onze tijd? Al te vaak wordt een ideaal als iets onnatuurlijks voorgesteld, het wordt van zijn waarden ontdaan en lijkt helemaal niet meer van deze tijd te zijn. “Wees geen dromer, wees eens realistisch!” krijgt men vaak te horen. Eigenlijk zou men dus kunnen zeggen dat u idealistische dromers bent. Maar neen, het ideaal staat niet haaks op de realiteit, het behoort niet tot een andere wereld. Het ideaal is er om de werkelijkheid te doordringen, om de realiteit hoger op te tillen, om het leven naar het schone, naar het ware te brengen. Veel te weinig mensen hebben vandaag nog idealen, zeker wanneer men wat ouder is. Maar ons leven in een ideaal inpassen, getuigt niet van naïviteit of van “kinderlijke zuiverheid”. Het getuigt eerder van moed, van een overtuiging. De idealist blijft jong, op zijn minst toch van geest.

Maar wat is dat dan, ons ideaal? Ridder of dame van de Orde worden, betekent “zowel vechten voor het Rijk van Christus, als voor de uitbreiding van de Kerk en het beoefenen van de naastenliefde, en dit vanuit de diepe overtuiging van het geloof en de liefde.” De formule oogt traditioneel, misschien wat aftands. Maar zij moet helemaal worden ontbolsterd, helemaal worden doorgrond om haar ware intensiteit te kunnen smaken. “Strijden voor het Rijk van Christus,” doen we dit wel? Strijden: het woord heeft een militante, ja zelfs militaire connotatie. Maar het gaat inderdáád om een strijd, om een duur bevochten realiteit die er niet zomaar vanzelf komt maar die krachten en aandacht vergt.

Om welke strijd gaat het nu precies? Het gaat zowel om een innerlijke als om een uitwendige strijd. Het dient tot niets om te verlangen dat de medemensen christenen zijn indien men zelf geen deelgenoot wordt aan de strijd die Christus in duizenden dingen, en dus in de eerste plaats ook in mij, voert. Christus heeft gezegd dat Hij ons voor zou gaan, dat Hij onze gids zou wezen, onze inspirator. In mijn omgeving betekent “strijden voor het Rijk van Christus” dus in de eerste plaats die strijd in mezelf voeren. De brief aan de Efeziërs beschrijft deze spirituele strijd. Het is een strijd voor Christus, het is een strijd met Christus.

“Strijden voor de uitbreiding van de Kerk”. Voor een organisatie of voor een club zal men niet lang vechten. Strijden doet men voor een “zaak”, voor een doelstelling, voor een ideaal. Tenzij men een huurling is vecht men alleen voor diegenen van wie men houdt. Wij vechten voor en met de Kerk die we liefhebben. En we hebben ze lief omdat zij het Lichaam van Christus is. De Kerk is geen club, het is geen vrome genootschap. De Kerk is de gemeenschap van diegenen die geroepen zijn, van diegenen die gered zijn. Deze zijn net zoals diegenen die met Pinksteren in Jeruzalem de Geest ontvingen en die zich plots alom verstaanbaar konden maken. Ik strijd voor en met de Kerk omdat deze Kerk de mijne is en ik er een levende steen van uitmaak. Ik strijd voor de Kerk omdat ik haar liefheb, omdat ik weet dat dit Lichaam een zending heeft, een unieke roeping in de heilsgeschiedenis. Zij is de gemeenschap van God met alle mensen.

Op Golgotha en in het Heilig Graf weten het Lichaam van Christus en de Kerk zich verenigd en het is precies daar waar alles tot stand is gekomen. Het zaad van de Kerk werd in Jeruzalem in de aarde uitgestrooid. Het is dus die Kerk daar die alle steun moet krijgen. Dit was zo al van bij het begin het geval toen Paulus in zijn Brief aan de Korinthiërs reeds een oproep deed om solidair te zijn. Het Heilig Graf, Jeruzalem, het Heilig Land, het zijn de plaatsen die wij willen beschermen omdat precies daar diegene geboren is die we over de hele wereld willen verkondigen.

Ridder of dame worden van het Heilig Graf wil tegelijk zeggen dat men de strijd wil aangaan voor het Rijk van Christus, voor de bevordering van de Kerk. En vanuit dezelfde geest en vanuit dezelfde liefde willen we de naastenliefde beoefenen. Ben je bereid om dit ideaal in jullie leven te aanvaarden? Jullie zullen morgen antwoorden hiertoe bereid te zijn. Maar dan begint het pas, dan komt het erop aan dit ideaal vorm te geven en werkelijkheid te laten worden.

Dit doet men door met moed en overtuiging idealist te blijven, door te strijden opdat Christus elkeen van ons in liefde zou leiden tot de Kerk met dewelke wij via ons doopsel zijn verbonden. Vanuit het geloof en de naastenliefde willen wij een Liefde ontplooien waar we zelf deelgenoot van zijn. Amen.

+ Jean Kockerols
9.6.2017

Vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.

Agenda
Oktober 2017 :

Niets voor deze maand

september 2017 | November 2017

newsletter