Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Homilie-bij-Onze-Lieve-Vrouw-Koningin-van-Palestina
        Homilie bij Onze-Lieve-Vrouw Koningin van Palestina

Homilie bij Onze-Lieve-Vrouw Koningin van Palestina

BRUSSEL – Op 15 oktober vierde de Belgische Landscommanderij het feest van Onze-Lieve-Vrouw Koningin van Palestina. Hieronder volgt de homilie die Mgr. Jean Kockerols, Grootprior van de landscommanderij, bij die gelegenheid heeft gehouden.


Homilie bij het feest van O.L.V. van Palestina 2016

Het wapenschild van onze nieuwe aartsbisschop bevat slechts één beeltenis, deze van het hemelse Jeruzalem zoals het op het einde van de Apocalyps (21, 1-5a) wordt voorgesteld. Recentelijk werd hij hierover aangesproken dat deze gestileerde voorstelling geen enkele klokkentoren weergeeft. Maar dit is een dwaze opmerking vermits er in het hemelse Jeruzalem geen kerk meer zal zijn. Daar zal niet langer behoefte aan zijn, vermits alles Kerk zal zijn, de tempel van de levende God. Deze heilige stad zal dan de woonplaats zijn van God onder de mensen. Deze passage uit de Apocalyps getuigt van een ongekende hoop: elke traan zal gedroogd worden, de dood zal niet langer bestaan, de oude wereld is verdwenen. “Zie,” zegt God, “Ik maak alles nieuw”.
Deze lezing past volkomen bij dit feest. Jeruzalem vervult in de Orde van het Heilig Graf en in onze gebeden een belangrijke plaats, en precies deze tekst brengt de stad in correlatie met de hoop van alle mensen: de hoop op de vrede, de hoop op verzoening. Daar zal niet langer rouw heersen, geen schreeuw wordt er nog gehoord. Daar is geen plaats voor lijden. Jeruzalem, waar allen één zullen zijn (Ps 122), is het symbool van de hoop van de christenen. Het is de Kerk die heden deze hoop uitdraagt. Zij treedt hiermee in de voetsporen van Onze-Lieve-Vrouw. De Kerk moet in Gods Naam elke traan drogen. De Kerk is in navolging van Maria de voorbode van het hemelse Jeruzalem. Zij moet dus met ogen vol geloof, met de ogen van Maria, zien hoe God vanaf vandaag alles nieuw maakt. Daar moet zij van getuigen, van alles wat ons werd beloofd, van alles wat ons zal gebeuren: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde is datgene wat ons nu reeds overkomt. De hoop is deemoedig, maar heeft ook de kracht van de deemoedigen.
In herinnering van het Tweede Vaticaans Concilie kunnen we stellen: “De vreugde en de hoop, de droefheid en de angst van de hedendaagse mens, vooral dan deze van de armen en de noodlijdenden, is tevens de vreugde en de hoop, de droefheid en de angst van de volgelingen van Christus” (Gaudium et Spes §1).
Het is de houding van de oude Simeon die ons helpt om echt te leren onze hoop te voeden (Lc 2, 27-35). Het is niet voor niets dat monniken en zusters bij elke dagsluiting het loflied van Simeon hernemen. De oude man gaf blijken van geduld en volharding. Hij bleef wachten, want hij had zijn geloof op Gods belofte en op Gods Woord gevestigd. Dit is ook de grondhouding die ons als christen wordt voorgehouden, met name: ons geloof in Gods belofte en in het geduld en de volharing te verankeren. Toen Maria aan de engel antwoordde: “Mij geschiede naar uw woord,” is zij ons deze weg voorgegaan, de weg van het vertrouwen in Gods belofte.
En dan is er nog de blik van Simeon, met vermoeide ogen, bijna blind zoals het schilderij van Rembrandt het ons voorstelt. En toch hebben precies déze ogen gezien. Zij zagen dat het niet zomaar om een klein kind ging, met ouders die amper iets begrepen van wat hen overkwam. Zo’n blik is de tweede basishouding die ons als christenen wordt aangereikt. Het is de doordringende kijk op alles wat klein, nederig, discreet en ogenschijnlijk onbelangrijk lijkt. Maar dat alles is er, ondanks die kleinheid, ook precies om ons de aanwezigheid en de liefde van God voor de mensen duidelijk te maken. Het is de blik om het licht te aanschouwen dat de volkeren der aarde verlicht.
De oude man levert zich tenslotte over aan de goedheid van de Heer. Hij geeft het kind aan zijn moeder terug en zijn handen blijven open en leeg achter. Maar hij weet dat hij alles aan God kan toevertrouwen: “nu kan uw dienaar in vrede heengaan” . Na al hetgeen men gezegd en gedaan heeft, kan men alles aan God toevertrouwen, alle vreugde en droefheid, elk succes en elke ontgoocheling kan men in de handen leggen van Hem die de bron van alle Liefde is.
In navolging van Maria is de Kerk de getuige van de hoop van de mensheid. Zij vertrouwt op alles wat door God werd beloofd. Zij leert te zien, boven het zichtbare heen. Zij vertrouwt ten volle op God, want zij weet dat Hij, de Verlosser van alle mensen, alles nieuw maakt.

+ Jean Kockerols
Grootprior van de Belgische Landscommanderij

Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.

Agenda
Oktober 2017 :

Niets voor deze maand

september 2017 | November 2017

newsletter