Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Einde-van-het-vredesproces-in-het-Heilig-Land
      Einde van het vredesproces in het Heilig Land ?

Einde van het vredesproces in het Heilig Land ?

ANALYSE – In een panelgesprek voor "Famille chrétienne" brengen Marie Armelle Beaulieu, hoofdredacteur van het Terre Sainte Magazine, Broeder Marc Leroy o.p. en veiligheidsspecialist Dan Feferman hun analyse van de toestand en de evolutie van het vredesproces in het Heilig Land. Een artikel van Pierre Jovanovic.


“Messenintifada” is de naam die men aan de aanvallen heeft gegeven die hand in hand gaan met de huidige opstand van de Palestijnen tegen de Israëli’s. Sedert begin oktober hebben een reeks van aanvallen reeds een tiental doden en een honderdtal gewonde Israëli’s veroorzaakt. Aan de andere kant tellen de Palestijnen reeds een vijftigtal doden. Jonge mannen vallen Israëlische burgers, politieagenten en militairen in volle straat aan met messen. Het aantal rellen en het gooien met stenen neemt hand over hand toe. In de nacht van 15 oktober staken Palestijnen zelfs het graf van de Pariarch Jozef (zoon van Jocb) in brand. Deze graftombe is zowel voor Joden als voor moslims een belangrijk heiligdom.

Broeder Marc Leroy leeft in het Dominicaans klooster Sint-Etienne waar tevens de Bijbelschool en de Franse School voor Archeologie is gevestigd. Hij spreekt over de heel gespannen toestand in Jeruzalem. “Men hoort er onafgebroken het geluid van de sirenes van ambulances en van geweerschoten. Wij vragen aan onze studenten van de Bijbelschool om zeer voorzichtig te zijn, om de Oude Stad via de Porte Neuve binnen te gaan, om bepaalde risicovolle buurten zoals de moslimwijk te vermijden en om ’s avonds niet uit te gaan,” vertelt hij. De rellen centraliseren zich in de buurt van de Tempelberg in Jeruzalem: “De Palestijnen beschuldigen de Israëli’s ervan dat zij zich willen meester maken van de plaatsen waar zich de heilige moskeeën van de Islam bevinden. De kwestie van de aanhechting van Oost-Jeruzalem door de Israëli’s vormt bij dit alles de pijnlijke achtergrond. Dit stadsdeel wordt immers overwegend door Arabieren bevolkt, en wordt nog steeds door de Palestijnen als hun hoofdstad beschouwd.”

“l’Esplanade des Mosquées” of de “Tempelberg”

De Tempelberg in Jeruzalem is de belangrijkste heilige Plaats van het Judaïsme en de derde belangrijkste voor de Islam. Het is hier dat in 950 vr. Chr. Salomon de eerste tempel liet optrekken, die later in 586 vr. Chr. door de Babyloniërs werd verwoest. De tweede tempel die hier door Herodes werd opgericht, werd tijdens de onderdrukking van de Joodse revolte tegen de Romeinen in 70 na Chr. op zijn beurt verwoest. Van dit bouwwerk bleef uiteindelijk slechts de westelijke muur bewaard, die volgens de christelijke traditie “Klaagmuur” wordt genoemd, maar door de Joden steevast als de “westelijke muur” wordt aangeduid. Ondertussen verbiedt het orthodox Judaïsme haar gelovigen om nog naar de plaats van de vroegere tempel terug te keren, omdat het niet mogelijk is de locatie van het heilige der heilige precies te bepalen. Dit is de gewijde plaats die niet door leken mag betreden worden. Voor de moslims is de Tempelberg de plaats waar Mohammed ten hemel opsteeg. Na de inname van Jeruzalem door de Arabieren in 638 werden er twee symbolische moskeeën gebouwd, de Rotskoepel en de Al Aqsa Moskee. Met uitzondering van de periode van de kruistochten (1099-1187), tijdens dewelke de Rotskoepel als augustijnerabdij werd gebruikt, bleef de plaats islamitisch. Dat is ook de reden waarom men in het Frans de plaats “l’Esplanade des Mosquées” noemt, terwijl men in het Engels de term “Temple Mount” verkiest.

Na de inname van de Oude Stad van Jeruzalem door Israël in 1967, verbood de Israëlische Overheid de Joden zeer uitdrukkelijk om op de Tempelberg te gaan bidden, teneinde de moslims niet te provoceren. Een groot deel van de vrede onder de burgers van Jeruzalem is nu precies afhankelijk van het respect voor deze “status quo”, alsook van de toewijzing van het Heilig Graf aan de verschillende christelijke godsdiensten, hangt voor. Het was precies de komst van Ariel Sharon op de Tempelberg in het jaar 2000 die precies de vonk van de tweede intifada deed overslaan.

Maar de laatste jaren hebben we de groepen Joden die deze hoogst gevoelige plaats bezoeken steeds in aantal zien toenemen, terwijl de politie zich tussen de Joden en de moslims posteert. “Een groep van rechts extremistische Joden voert de druk op om een einde te stellen aan de moslimsuprematie op de Tempelberg. Zij willen er een derde tempel bouwen, maar vormen met deze intentie wel een minderheid binnen het judaïsme,” verklaart Dan Feferman. Hij is reserve-officier in het Israëlische leger en specialist in veiligheidskwesties in Israël. “Daartegenover staat tevens nog een groep van radicale moslims, de Murabitat, die betaald worden om de Joden op de Tempelberg lastig te vallen,” voegt hij daar aan toe. Deze groep moslims die door de imam Sheikh Raed Salah is gesticht en door milde schenkers uit de Golf wordt gefinancierd, gooit stenen en molotov cockails naar de Joden en barricaderen zich in de moskeeën.

De steun van Mahmoud Abbas

Om niet door de eigen basis te worden ingehaald, heeft de Palestijnse President Mahmoud Abbas op 16 september een Arabisch nationalistische toespraak gehouden waarin hij de beveiliging van de moslim en de christen plaatsen met elkaar verbindt: “De Al Aqsa Moskee en de kerk van het Heilig Graf zijn van ons. Zij zijn helemaal van ons en zij [de Joden] hebben niet het recht om ze met hun weerzinwekkende voeten te bevuilen. […] Wij begroeten elke druppel bloed die voor de zaak van Jeruzalem wordt vergoten. Dit bloed is rein en zuiver en wordt in de naam van Allah en met de hulp van Allah vergoten.” De Palestijnse leider, die door corruptie en machtsmisbruik is verzwakt, probeert de volksemotie te volgen. Deze wordt door de stijgende aanwezigheid Joden op de Tempelberg opgezweept.

De Israëli’s zien hierin een bedrieglijke zaak. “Premier Netanyahu heeft publiekelijk en herhaaldelijk verklaard dat Israël niet aan de status quo zal raken. De politie van Jeruzalem belet tegelijk de Joden op de Tempelberg te bidden en de moslims om er de Joden aan te vallen,” bevestigt Dan Feferman. Marie Beaulieu, hoofdredacteur van Terre Sainte Magazine, het halfjaarlijkse franciscaans tijdschrift in Jeruzalem, deelt deze mening niet: “het is duidelijk dat de status quo op het voorplein niet langer wordt gerespecteerd. Dat bewijst de aanwezigheid van het Israëlische leger die de provocaties van de extremisten beschermt,” meent zij. “Het zijn niet diegene die hier willen bidden die het probleem vormen. Men kan zelfs wensen dat er voor deze mensen een werkbare oplossing wordt gevonden. Maar het betreft duidelijk diegene die onder het voorwendsel om er te bidden in werkelijkheid de moskeeën willen vernietigen. Dit zijn voor de moslims onaanvaardbare provocaties.”

De strijd om deze symbolische plaats is de uitdrukking van alle wrok en frustratie van de Palestijnen ten aanzien van de Israëli’s. Na de eerste intifada in 1987 en de tweede tussen 2000 en 2005 kan deze nieuwe golf van geweld misschien een derde intifada laten losbarsten. “Hiervoor is er geen groot draagvlak bij de bevolking. Het merendeel van de aanvallers zijn jonger dan 20, hetgeen betekent dat zij zich de ravage van de tweede intifada in het geheel niet herinneren,” meent Dan Feferman. Marie-Armelle Beaulieu is het wat betreft de vergelijking met de eerste en de tweede intfada eens. Ze is van mening dat “deze twee een politiek draagvlak en een organisatiestructuur vonden. Hier is er nu noch van enige politieke steun, noch van enige organisatie sprake. De ongecontroleerde uitbarstingen van geweld verraden op een chaotische wijze de wanhoop waarin de jongeren zijn terecht gekomen.”

Voor Broeder Marc Leroy verschilt de revolte van de huidige Palestijnse jongeren duidelijk van de vorige: “De grote nieuwigheid is de aanwezigheid van jonge Palestijnse vrouwen die zeggen: ‘Wij vertegenwoordigen 50% van de Palestijnse bevolking, 50% van de Palestijnse jeugd. Het is dan ook normaal dat wij er bij zijn.’ Wat eveneens nieuw is, is de alomtegenwoordigheid van de sociale media. De Palestijnse jongeren die stenen gooien, communiceren met elkaar via Facebook.”

Een emotie die uitgebreid door de sociale netwerken wordt verspreid

Nu de Palestijnse leiders van Fatah door de opstandige jongeren afgewezen worden, zijn volgens Marie-Armelle Beaulieu, de sociale netwerken de enige uitlaatklep voor hun oproer: “Het gaat hier minder om de intifada van de messen, zoals er verteld wordt, dan een intifada 2.0,” licht zij verder nog toe. “Wij zijn op een punt gekomen waar de politiek voor de jongeren zinloos is geworden. Het enige waar het nog om gaat, is de emotie die door de sociale netwerken ruimschoots wordt verspreid.”

Heeft het vredesproces in deze context van radicalisatie nog iets te betekenen? Op gang gebracht door de akkoorden van Oslo tussen 1993 en 1994, werd er verwacht dat er een einde zou komen aan de Israëlische kolonisatie in Cisjordanië en dat er aan Israëlische zijde een onafhankelijke Palestijnse staat zou worden opgericht. Twintig jaar later lijkt dit objectief compleet onbereikbaar. “Wij zijn voorstander van een twee statenoplossing, indien we de Palestijnen konden vertrouwen,” verzekert Dan Feferman. “Zolang zij niet aanvaarden dat wij hier zijn om hier te bijven en dat wij hier in Israël autochtoon en geen kolonialisten zijn, zal er ook geen vrede zijn,” waarschuwt de reserve-officier. Hij voegt hier verder aan toe: “Elk vredesvoorstel van de Israëli’s herhaalt dat de geïsoleerde kolonies die buiten de belangrijkste vestigingen zijn gelegen, zullen ontmanteld worden zohaast de Palestijnen een vredesakkoord zullen aanvaarden.”

Volgens Marie-Armelle Beaulieu heeft de kolonisatie in ieder geval de mogelijkheid van een onafhankelijke Palestijnse staat in de kiem gesmoord: “In een Palestina dat met kolonies is bezaaid, is er geen plaats voor een leefbare Palestijnse staat. Maar indien dit de zwanenzang van een onafhankelijke Palestijnse staat zou zijn, dan is dit tevens het einde van de democratische staat Israël. De Hebreeuwse staat zal er immers niet in slagen om 4 à 5 miljoen Palestijnen onder de knoet te houden zonder dat dit een morele nederlaag zou betekenen.” Dit is een politiek van het kwaad die de radicalen van beide zijden dreigt aan te moedigen. De Islamitische Staat die zich in de Gazastrook wil vestigen en daar een open oorlog met Hamas voert, heeft de Palestijnen recent nog opgeroepen zich in hun strijd tegen Israël onder hun vlag te scharen. Deze boodschap werd op 19 oktober via een video verspreid.

(c)Pierre Jovanovic voor www.famillechretienne.fr
Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Wereldnieuws

Agenda
Juli 2017 :

Niets voor deze maand

Juni 2017 | augustus 2017

newsletter