Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Een-nacht-van-aanbidding-in-het-Heilig-Graf
      #Een nacht van aanbidding in het Heilig Graf

#Een nacht van aanbidding in het Heilig Graf

HEILIG LAND – Omdat een groot aantal van de jonge bedevaarders voor het eerst het Heilig Land betraden, werd hen de kans gegeven om ten uitzonderlijke titel een nacht in de Basiliek van het Heilig Graf door te brengen. Opgesloten in de nabijheid van het Graf van Christus konden zij heel de nacht in gedurige aanbidding doorbrengen. Voor hen was dat op zich reeds de reis waard. Er werd dan ook vol hoop, ongeduld én nieuwsgierigheid naar uitgekeken.


De aankomst per autocar in de drievoudig Heilige Stad had plaats onder het zingen van het Lauda Jeruzalem en na een snelle hap in het Notre-Dame Center ging het in versnelde pas om tijdig vóór het sluiten van de deuren aan het Heilig Graf aan te komen. Dagelijks schuiven heel wat toeristen rond deze tijd aan om getuige te zijn van de steeds weerkerende ceremonie van de sluiting der deuren. De kerkbewaarders sluiten de binnen- en buitengrendel en een vertegenwoordiger van de moslimgemeenschap die de sleutels bewaart, beklimt een ladder om bovenaan de plaats te bereiken waar hij de deuren kan afsluiten. Eenmaal dat voor mekaar is, zet hij de ladder via een kleine opening binnen.

De aanwezige ridders en dames kregen het voorrecht om deze ceremonie vanuit de basiliek zelf bij te wonen, met als enig gezelschap enkele Franciscaner monniken, Grieks-Orthodoxen Armeniërs en Kopten. De laatste beelden die we toen van de buitenwereld nog konden opvangen, waren deze van een meute toeristen die met de smartphone of het fototoestel in aanslag ons op de drempel van ons isolement in het vizier namen.

Men kan nauwelijks beseffen welk privilege je te beurt valt wanneer men de nacht in een Heilige Plaats van dit gehalte kan doorbrengen, tot wanneer men werkelijk met de complete eenzaamheid en stilte geconfronteerd wordt. Iedereen die deze plek overdag reeds kon bezoeken weet dat de dagelijkse begankenis niet moet onderdoen voor de drukte op het Sint-Pietersplein op Palmzondag of het gewoel in de Brusselse Nieuwstraat op de eerste dag van de solden. En dan: wat een weelde om zich hier op deze plaats in de volstrekte stilte te kunnen onderdompelen! Het volstaat gewoon om te zwijgen. Onze eerste momenten in het complex bestonden erin om haar historische en architecturale gegevenheid te herontdekken. Het volstond om eerst de omgeving in zich op te nemen, de evolutie van het gebouw te leren kennen en de vele gebedsruimten te bezoeken. Eigenlijk verliep deze eerste fase vrij snel omdat wij ons stellig hadden voorgenomen om de ons toegemeten tijd vooral in gebed door te brengen. Onze franciscaanse gastheer had ons bovendien gewaarschuwd dat ons bezoek aan de luifel en het Graf zelf vóór middernacht moest plaatsvinden, vermits daarna de toegang voor de andere religies gereserveerd was. We hadden dus inderdaad alle redenen om voort te maken.

Meteen daarop slaagden wij erin om per koppel, alleen, per twee of per drie de plaats te betreden waar het Lichaam van Christus werd neergelegd. Terwijl een passage overdag het slechts mogelijk maakt om amper een paar seconden op deze plaats te vertoeven en men dan ook nog de druk van de grote groep aanschuivende mensen moet ondergaan, kregen we deze keer ruim een tiental minuten toegemeten om voor het Lege Graf ons gebed te doen. Maar eenmaal voor de aanblik van het Graf verdween elke notie van tijd en het is me nu nog altijd compleet onmogelijk om te zeggen hoelang ik daar gebleven ben. Ik herinner me nog dat ik er alleen ben binnen gegaan, dat onze goede confrater Benoît me na een tijdje even is komen vergezellen, dat hij mij vervolgens opnieuw alleen heeft achtergelaten waarna ik voor een langere tijd het gezelschap kreeg van onze Landscommandeur.

Enerzijds brengt de idee van aanwezig te zijn op de plaats van het schandelijk gebeuren van de doodslag op Christus en van Zijn Verrijzenis een pelgrim sterk onder de indruk en maakt het hem tegelijk ook heel triest. Hier is immers de plek waar alle haat, vernedering en geweld van Jeruzalem ten aanzien van Gods Zoon zich destijds heeft verzameld. Maar anderzijds is de echte, waarneembare leegte in het Graf tegelijk het reinste bewijs van Zijn Verrijzenis. Dit draagt de hoop van heel de wereld in zich, het brengt de mens tot volkomen rust, tot vertrouwen en tot diepe vreugde.

Terwijl de een zich overgaf aan het gebed bij het Graf, gingen de anderen van kapel naar kapel om zo dicht mogelijk bij de verschillende Heilige Plaatsen te komen. Persoonlijk heeft de plaats van de Calvarie mij bijzonder aangegrepen. Het was een unieke en tegelijk vreemde ervaring om de plaats waar op de top van Golgotha het Kruis ooit in de rotsen stond ingeplant, zo dicht te kunnen benaderen. En van welke typische orthodoxe schoonheid getuigt niet de kapel die op deze plaats is ingericht! Enkele kapellen verder riep het restant van de zuil waaraan Jezus werd gegeseld dan weer de herinnering op aan een ander deel van de zuil – zij het dan van een andere grootte en uit een andere steensoort – dat ik ooit in Rome in de kerk van Santa Prassede mocht aanschouwen.

We waren allen zonder twijfel unaniem de mening toegedaan dat ons een uitzonderlijk geluk ten deel was gevallen door hier, in aanwezigheid van onze Landscommandeur, de nacht te kunnen doorbrengen. Z. E. J.P. Fierens had bovendien speciaal voor deze gelegenheid enkele teksten en overwegingen omtrent lijden en dood voorbereid. Telkens opnieuw vonden wij elkaar in de kapel van de Kruisverheffing weer terug om ons aan zijn wijze en ingrijpende meditaties te laven. Ze waren het voedsel op ons nachtelijke spirituele pad. In gespreide slagorde, zelfs neergezeten op de grond, getooid in onze witte of zwarte kapmantel omringden wij als volgelingen onze meester in een volstrekt kerkelijk samenzijn van diep evangelisch gebed.

Het tweede deel van de nacht kregen we de kans om, soms wel vanop enige afstand, heel gevarieerde liturgische activiteiten van de bedienaars van verschillende godsdiensten bij te wonen. Ondanks de onvermijdelijke spanningen die het gevolg zijn van het feit dat deze Heilige Plaats door zoveel verschillende godsdiensten wordt gebruikt en die soms zelfs de media halen,, konden wij tijdens deze nacht toch het wederzijds respect tussen de Latijnse, Grieks-Orthodoxe, Armeense en Koptische christenen ervaren, zo bijvoorbeeld wanneer de enen tijdens hun liturgische viering de andere kwamen begroeten en bewieroken. Dat was een mooi voorbeeld van oecumenische verbondenheid en dit in het hart van de plaats die ons het meest heilig is.

Onze nachtwake nam om vier uur op dezelfde wijze een einde zoals deze was begonnen. De vertegenwoordiger van de moslims die de sleutels bewaart, kwam ons uit onze innerlijke zelfbeschouwing bevrijden. Deze keer was er evenwel niemand om het gebeuren op film vast te leggen of om ons te fotograferen. De wereld sliep. Het was meteen tijd om ons daar ook toe te laten verleiden ten einde toch met een minimum aan frisheid het drukke programma van de daarop volgende dag aan te vatten.

Om even in de terminologie van de avondwake te blijven: wij waren erin geslaagd om de apostelen in de tuin van Gethsemane te overtreffen. De intensiteit van het persoonlijk gebed en de gezamenlijke bezinningsmomenten hadden ons geholpen de nacht door te brengen zonder dat de traag voortschrijdende tijd enige impact kreeg op onze waakzaamheid. Toch zou het gebrek aan nachtrust mij de volgende dag aan de oevers van de Jordaan toch parten spelen. Mijn fysieke aanwezigheid moest het dan even afleggen tegenover mijn geestelijke aandacht… Maar eigenlijk kon dit nauwelijks iets betekenen in vergelijking met de unieke ervaring van de voorbije nachtwake die mij ten volle de ogen had geopend voor de werkelijke waarde van mijn Ridderschap bij de Orde van het Heilig Graf.

David Colling

Vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Bedevaarten

Agenda
oktober 2018 :

Niets voor deze maand

september 2018 | november 2018

newsletter