Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Christelijke-tatoeages-met-Pasen
      Christelijke tatoeages met Pasen

Christelijke tatoeages met Pasen

JERUZALEM – Tijdens de Goede Week en de Paastijd trokken talrijke christenen van verschillende ritussen naar de belangrijkste tatoeëerders in de oude stad van Jeruzalem. Hiermee zochten zij aansluiting bij een eeuwenoude traditie die hen een – zij het dan zeer letterlijke – intieme indruk van een bedevaart zou nalaten.


Om de video te bekijken, klik HIER

Op Goede Vrijdag zit de winkel van Antone Razzouk aan de Jaffapoort nokvol. De daar aanwezige pelgrims die er geduldig hun beurt zitten af te wachten, zijn met het verlangen naar een toch wel zeer specifieke aankoop naar hier afgezakt. Zij weten dat ze zich hier volgens de aloude Oosterse kerktradities kunnen laten tatoeëren. Antone en zijn echtgenote heten hen welkom en helpen hen bij de keuze van een geschikt motief. Kruisbeelden in alle vormen en formaten, het beeld van de Heilige Maagd en de afbeelding van de Verrezen Heer zijn het meest in trek. Zij brengen ook de zalf en het verband aan die de felle pijn van de tatoeage verzachte.

Hun zoon Wassim is aan de slag. Het geluid van zijn elektrische naald en zijn witte chirurgische handschoenen laten er geen twijfel over bestaan: hij is volop bezig. Hij stelt het overigens ten zeerste op prijs dat men beseft dat hij in de nodige rust wil werken. Er heerst een respectvolle kalmte in de zaak. Men spreekt er met gedrukte stem. Dit is al ruim 250 jaar het geval. Reeds meer dan twee eeuwen voorziet de familie Razzouk van vader op zoon de pelgrims in Jeruzalem van een tatoeage.

Heropleving

Wassim was oorspronkelijk niet overtuigd. “In alle eerlijkheid hou ik niet van de aanblik van bloed en in feite had ik geen zin om de zaak verder te zetten. Maar na het lezen van een artikel over deze voorouderlijke traditie in onze familie, een traditie die met verdwijning bedreigd was, raakte ik in 2009 toch wel overtuigd om de zaak verder te zetten. Vandaag ben ik ten zeerste gelukkig dat ik dit gedaan heb en een van mijn zonen – hij is amper acht jaar oud – toont ook al enige interesse. Ik probeer hem de kunst bij te brengen net zoals mijn vader dit met mij heeft gedaan. ” Vader Antone luistert aandachtig. Hij heeft schrik dat zijn zoon ten aanzien van een vrouw toch wel wat te ruw in details zou kunnen treden. Maar het is al te laat. Wassim laat een geschikte gelegenheid hiervoor niet voorbij gaan. “Er wordt beweerd dat men de kunst van het tatoeëren leert op de testikels van een bok”.

Maar het dient ook gezegd dat het de grootvader van zijn grootvader was die vanuit Egypte naar Jeruzalem kwam en zich hier heeft gevestigd. Dat was toen nog eenvoudig. Hij zette hier verder wat hij al die tijd in Egypte had gedaan: het tatoeëren van de Kopten die reeds op vijfjarige leeftijd een kruis op de pols of tussen duim en wijsvinger ingekerfd kregen. “Dit is een herkenningsteken bij gebrek aan identiteitsbewijs. Om een kloostergebouw te mogen betreden, diende men zijn tatoeage te tonen.”

Een eeuwenoude traditie

Het tatoeëren bestaat bij de Koptische en Ethiopische christenen reeds meer dan 1500 jaar. In Ethiopië laat men zich vrijwillig in het aangezicht tatoeëren. Maar voor een tatoeage naar aanleiding van een pelgrimstocht in Jeruzalem geniet de binnenkant van de rechtervoorarm de voorkeur. Niemand kent hiervan de reden, het is gewoon de traditie die het zo wil.

Op Goede Vrijdag treffen we zowel Egyptische Kopten als Ethiopiërs en Armeniërs in de winkel aan. Ze komen daar tussen hun gebedsmomenten door. “Ik heb ervoor gekozen om op Goede Vrijdag naar hier te komen, speciaal om mijn pijn aan Christus op te dragen, want het doet pijn, jazeker!”

Daniel gebruikt dezelfde techniek, hij is Russisch. Hij zet zijn tatoeages elders in de oude stad, in het Syrisch-Orthodoxe klooster van de Heilige Marcus. Ook daar is het overvol.

Voor Daniel betekent het toch nog iets méér dan zich zomaar in een Heilige Plaats te laten tatoeëren. Het is tevens een van de geheimen om geen pijn te hebben. “Weet je, ik heb vastgesteld dat de geestesgesteldheid en de keuze van stad waar men de tatoeage laat zetten mee bepaalt of je veel of weinig pijn zal hebben.” Maar natuurlijk speelt ook de techniek van de tatoeëerder en de plaats op het lichaam een belangrijke rol. Maar de meeste pelgrims schikken zich naar de traditie om zich op de rechterarm te laten tatoeëren.

“Omwille van discretie laten heel wat Armeniërs die in Turkije leven zich tussen de vingers tatoeëren. Maar technisch gezien is dit wel moeilijker en de zeer dunne huid op die plaats neemt ook minder inkt op.”

Goede Vrijdag of niet, sommige pelgrims worden blijkbaar niets gewaar of voelen zich volop in hun schik. Hrispime heeft niets gevoeld. Zij is Armeense. Ze juicht. Zij is letterlijk uit haar groep ontsnapt om naar hier te kunnen komen. “God, wat ben ik tevreden!”

De Ethiopische Nesseret woont in Toronto. Zij kiest voor een Ethiopisch kruis. Daarin laat zij twee data schrijven. De eerste, 2002, betreft het moment van haar eerste pelgrimstocht. De tweede, 2004, verwijst naar haar bedevaart van dit jaar, want volgens de Ethiopische kalender zijn we nu in het jaar 2004! “Toen ik hier voor de eerste keer kwam, heb ik deze stap niet gezet. Ik sprak erover met mijn bisschop en hij was akkoord. Volgens hem is een tatoeage van een kruis de enige die door de Ethiopische Kerk wordt toegestaan.”

Anderen komen dan weer om hun tatoeage wat te laten bijwerken. Zij hebben reeds een kruis op de arm, maar komen alleen om er het nieuwe jaartal te laten aan toevoegen. De meest indrukwekkende tatoeage is wellicht deze van de Egyptenaar die ik reeds in het Heilig Graf mocht ontmoeten. Zijn arm telt maar liefst twaalf jaartallen die naar evenveel bedevaarten verwijzen.

Waarom zich laten tatoeëren?

“Het is beter dan een postkaart kopen. Met de tatoeage wordt ik er elke dag aan herinnerd dat ik christen ben.”

“Met een kruis op de arm of op de hand kan je niet zomaar om het even wat meer doen. Wanneer de bekoring dreigt, volstaat het om naar het kruis te kijken.”

“Het is als het ware een getuigschrift van mijn bedevaart. Zonder dit ben je een toerist, met een tatoeage wordt je een pelgrim.”

“Dit is voor ons onze Jacobsschelp!”

“Het is reeds twee jaar dat ik mijn zoon thuis verbiedt om zich te laten tatoeëren. Ik vertelde hem dat de Heer hem zo reeds mooi genoeg had gemaakt. Maar tijdens deze Goede Week heb ik de tatoeage als een dringende behoefte ervaren. Mijn zoon zal achterover vallen, maar ik heb er geen spijt van. Men laat niet zomaar om het even wat op het lichaam tatoeëren,” vertelde een Irakese uit Vancouver.

Wanneer men de aanwezigen hier even goed bekijkt, dan ziet men zowat het hele palet van de Oosterse christenen bij de tatoeëerders voorbij trekken. Het is even merkwaardig om vast te stellen dat het grootste deel van deze oosterlingen niet meer in het Nabije Oosten leven. Buiten de Kopten en de Egyptenaren leeft het merendeel van de Oosterse christenen die de toestemming kregen om voor het Paasfeest naar Israël te komen in het Westen. En wanneer zij met hun tatoeage naar huis terugkeren, importeren zij als het ware opnieuw het christendom in het Westen.

James is een Zweed, maar is van oorsprong Libanees en Assyriër, een christen dus. Hij liet zich het kruis van Jeruzalem tatoeëren, terwijl zijn echtgenote om een eenvoudig kruis had gevraagd, juist naast een inscriptie in het Aramees “Hij is waarlijk verrezen.” In zekere zin dus de samenvatting van het Paasgebeuren. “Wij leven in Zweden, een van de landen waar men zich het vaakst laat tatoeëren. En toch zou het ginds nooit in mij opgekomen zijn om dit te laten doen.”

Door de straten van de stad loopt een groep Syrisch-Orthodoxen met besliste tred om hun arm aan Daniel toe te vertrouwen. Daniel is een figuur: piercings in de oren, helemaal in het zwart gekleed en een bolhoed op het hoofd. Pelgrims zijn niet het volkje dat hem gewoonlijk opzoekt. Maar eenmaal hij zijn norse houding heeft opgeborgen, praat hij tegen de pelgrims met heel veel zachtheid en respect. Hij laat zich zelfs door het geloof van deze lui raken.

“Ik hou ervan pelgrims te tatoeëren. Ik hou van de geloofsuitdrukking die ze bij hun beslissing tonen. Ik hou van hun vreugde, hun eenvoudige maar tegelijk diepdoorleefde naïviteit wanneer ze in alle nederigheid maar tegelijk trots met hun tatoeage vertrekken.”

De grote week

Daniel heeft twee tatoeagestudio’s in de nieuwe stad, maar sedert enkele jaren installeert hij zich tijdens de Goede Week samen met een andere collega in het Sint-Marcusklooster.

Ook bij de Razzouks bieden zich zoveel kandidaten voor een tatoeage aan, dat hij zich verplicht zag versterking in te roepen. Daar is Dimitri, samen met een assistent. Zij zijn Russisch, Joods en gedoopt. “Het gebeurt soms dat ik wel 110 mensen op een dag tatoeëer,” zegt Wassim. Deze avond gaan we naar een hotel waar een groep Armeniërs ons gevraagd heeft om langs te komen tatoeëren. Deze week hebben we gedurende drie avonden telkens een groep af te werken.

Ook voor Daniel wordt het laat. “Ik werk hier graag, het is een heilige plaats. Het is de woning van de apostel Jacobus. Ik ben blij hier elk jaar opnieuw te kunnen komen om de pelgrims te helpen hetgeen ze hier ervaren hebben voor altijd vast te leggen.”

“Ik heb de gewoonte te vertellen dat een tatoeage het ticket voor de hemel is,” zegt Antone Razzouk.

De Ethiopische bisschop zit mijmerend voor zich uit te kijken maar brengt toch even het volgende in herinnering: “Ten aanzien van dit verlangen, deze nood, ten aanzien van de dwingende behoefte, de angsten, de grimassen en de glimlach, ten aanzien van deze koppigheid, deze obsessie schieten enkele verzen van Paul Eluard in mijn herinnering: ‘Op de huid van mijn arm, op mijn pols schreef ik vanuit mijn geloof Uw Naam.

Bronnen: La Tribune de Terre sainte, Terrasanta.net, AFP, LeFigaro.fr et CNN
Voor de illustraties : klik Hier

Vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Wereldnieuws

Agenda
augustus 2017 :

Niets voor deze maand

Juli 2017 | september 2017

newsletter