Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Chemin-de-croix-Via-dolorosa
      Kruisweg (“Via Dolorosa”) te Jeruzalem

Kruisweg (“Via Dolorosa”) te Jeruzalem


Allerheiligen is steevast een intiem moment met familie en vrienden. Het is een herdenkingsmoment van overleden kennissen, geliefden en verwanten.

Tijdens de mis in Sint Anna zat ik dan ook in gedachten verzonken ; hoe zou het er thuis aan toe gaan ? Zou het dit jaar regenen tijdens de doorkomst van de priester en de fanfare op het kerkhof ? Zou de bloemenweelde even mooi zijn dan de voorgaande jaren ? Allemaal gedachten die moeilijk te rijmen vallen met de blakende zon en droge omgeving van Jeruzalem. Het zou inderdaad een warme 1ste november worden, vol met plechtigheden.

Na een korte wandeling stonden we binnen het atrium van de Franciscaanse “kapel van de Geseling” en de “kapel van de Veroordeling” ; in de onmiddellijke omgeving van de zogeheten “Ecce Homo”-boog die als een monument boven de straat hangt. Beiden kapellen werden in de jaren twintig van de vorige eeuw gebouwd op de fundamenten van een gebedshuis uit de tijd van de kruisvaarders. Hier lazen we uit het Evangelie en een ridder (David) nam het kruis op dat voor onze groep klaar stond.

In processie begaven we ons door de drukke Al-Wad winkelstraat naar de derde station waar volgens de traditie (het wordt namelijk niet vermeld in de Evangeliën) Jezus voor een eerste maal gevallen is. Hier staat de kleine Armeens-Katholieke Kapel van O.L.V. van Pamoyson. We lazen hier opnieuw uit het Evangelie en namen een kort moment voor gebed.

De drukte van de straten, waardoor de Via Dolorosa loopt, en onze eerder opgelopen vertraging zorgden ervoor dat we maar op enkele plaatsen halt konden houden. We werden namelijk tijdig in de Verrijzeniskerk verwacht.

Aan het zevende station nam ik het kruis van David over. Het was me een bijzonder moment van bezinning. Het herdenken van de lijdensweg van Christus op Allerheiligen gaf me een gevoel van verdriet en onmacht, alsook van kracht en hoop. Dit alles stond in schril contrast met de hartelijke begroeting die ons te beurt viel bij aankomst in de Heilig Grafkerk.

Na een plechtige binnenkomst werden we inderdaad vriendelijk onthaald door Pater David ; een gezellige Franciscaan uit Canada. Hij zou zich over ons ontfermen tijdens de daaropvolgende hernieuwing van onze geloften.

Rayes Lemmens

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Votre réaction

modération a priori

Attention, votre message n’apparaîtra qu’après avoir été relu et approuvé.

Qui êtes-vous ?

Pour afficher votre trombine avec votre message, enregistrez-la d’abord sur gravatar.com (gratuit et indolore) et n’oubliez pas d’indiquer votre adresse e-mail ici.

Ajoutez votre commentaire ici
  • Ce champ accepte les raccourcis SPIP {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> et le code HTML <q> <del> <ins>. Pour créer des paragraphes, laissez simplement des lignes vides.



Actualités

Agenda
décembre 2017 :

Rien pour ce mois

novembre 2017 | janvier 2018

newsletter