Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique
http://ordredusaintsepulcre.be/Bethlehem-een-kindercreche-als-geen-ander
      Bethlehem: een kindercrèche als geen ander

Bethlehem: een kindercrèche als geen ander

BETHLEHEM – De Filles de la Charité verzorgen de opvang van Palestijnse verlaten kinderen en geven op die wijze opnieuw hoop aan deze onschuldige moderne heiligen. Een reportage van Alexia Vidot voor Famille Chrétienne.


Vrolijk gebrabbel doorbreekt de stilte van de slaapzaal. Het is 14u., de siësta is voorbij! Zeven baby’s rekken zich uit en maken behoorlijk wat drukte. Ze kwetteren onder het toeziend oog van Zuster Denise die hen met moederlijke zorg omringt. Als Fille de la Charité draagt deze Libanese religieuze haar blauw habijt en levert zij zich over aan de tederheid. De druk die haar taak met zich meebrengt, vervaagt bij het zien van de gekwetste onschuld van deze kleine kinderen. Zij weet zich bekeken door de grote zwarte ogen van deze moslimwezen die gulzig uitkijken naar een blijk van liefde. Dit doet haar wegsmelten. Zo geeft zij een stuk van haar gehardheid prijs, die zij gedurende drie decennia gewijd leven onder de allerarmsten in dit gefolterd land tussen Jeruzalem en Bethlehem had aangekweekt.

Over de metalen leuning van een kinderbedje streelt zij een mollig en roze gezichtje. Een zuigeling van amper zes weken oud grijpt haar zo stevig bij de vinger dat Zuster Denise hem in haar armen sluit. Lamis is de lievelingsbaby, de jongste van de kindercrèche van de Sainte Famille. Dit is de enige instelling in Cisjordanië die zich over een honderdtal kinderen tot de leeftijd van zes jaar ontfermt. Het gaat om kinderen die door de Palestijnse sociale dienst zijn gevonden en ten voorlopige titel hier worden ondergebracht. De Zusters van de Heilige Vincentius à Paulo, die de instelling in 1885 hebben gesticht, hadden voor deze instelling geen betere plaats kunnen kiezen. De crèche bevindt zich bij de toegang tot de oude stad van Bethlehem, de stad van het goddelijk Kind. Daar klopt in de grot van de Basiliek van de Geboorte nog steeds het hart, op de plaats waar Jezus is geboren.

“Lamis was pas enkele uren oud toen de politie het kind in een kartonnen doos in Hebron vond.” In de bijna toonloze stem van de overste van de kinderkribbe klinkt een zekere vermoeidheid. Het is de stem van iemand die het allemaal al gezien heeft. Ze houdt de tel niet meer bij van de verlaten pasgeboren baby’s die in een vuilnisbak zijn gevonden, die aan de voet van een boom in het woeste landschap te vondeling zijn gelegd, die op straat in een krant werden gewikkeld, ja die tot op de trappen van de moskee of van de crèche zelf werden neergelegd. Voor dit jaar alleen al zijn het er achttien uit Ramallah, Hebron, Nabloes, Jericho of Jenin. “Het is een triest record,” zucht ze. Twee baby’s kwamen in het Hospitaal van de Heilige Familie in het volstrektste geheim te wereld. Deze materniteit staat in directe verbinding met deze kindercrèche. De instelling behoorde tot de Filles de la Charité tot ze in 1990 door de Orde van Malta werd overgenomen.

Ahed werd in een berm vol onkruid gevonden

We wandelen van wieg tot wieg en Zuster Denis houdt even halt bij elk van deze kleine kinderen die ternauwernood aan de dood zijn ontsnapt. Rita? Ze werd op de trappen van de kribbe achtergelaten en droeg een medaille van Onze-Lieve-Vrouw om de hals. “Maar dat mocht niet volstaan. Vermits we de ouders niet kenden, konden we niet bewijzen dat het om een christen ging. En hier is elk kind dat geboren wordt automatisch moslim.” Ahed? Die werd nabij Hebron in een berm vol onkruid gevonden. “Je zag hem nauwelijks liggen, maar het is een wolk van een baby geworden.” De zuster werpt een steelse blik op het beeld van de Heilige Maagd met Kind, precies alsof ze zich er wil van verzekeren dat de Moeder Gods nog steeds over haar kindjes waakt. Zij blijft er van overtuigd: “de geschiedenis van elk van hen is een heilige geschiedenis, vermits God er zorg voor draagt.”

Zuster Denis doorbladert met de smartphone in de hand de foto’s die van al haar beschermelingetjes bij hun aankomst werd gemaakt. Het doet pijn die blik te zien. Het grijpt een mens aan en het roept verontwaardiging op. Er zijn zoveel vragen. “Het zijn kinderen van de zonde,” besluit ze met een bedremmeld gezicht. Maar naarmate het vertrouwen groeit, komt de tong los: “In de moslimgemeenschap worden buitenechtelijke relaties niet toegestaan. Een tienermoeder die van overspel wordt verdacht, kan gedood worden. Het kind is vaak hetzelfde lot beschoren. En dat alles voor de eer van de familie.” Deze moslimwet wordt des te meer choquerend wanneer men weet dat deze kinderen vaak het resultaat van verkrachting zijn, en dan nog niet zelden binnen een incestueuze situatie.

Het witte beeld van de Maagd Maria dat tijdens de tweede Intifada met mitrailleurvuur werd bestookt, beheerst nog steeds het elegante witstenen gebouw waarvan de kerk het centrum is. Van op het terras laat Bethlehem zich in al zijn triestheid overschouwen.
[…]

Alexia Vidot

Vertaling l.d.s.

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?

Om je gebruikersafbeelding bij je bericht te tonen moet je je eerst registreren opgravatar.com (gratuit et indolore). Vergeet niet om hier je e-mailadres te vermelden.

Vul hier je commentaar in
  • In dit formulier kun je de SPIP-codes [->url] {{vet}} {cursief} <quote> <code> en HTML code <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Heilige Land

Agenda
augustus 2017 :

Niets voor deze maand

Juli 2017 | september 2017

newsletter